เทพยุทธ์เก้าสุริยา

ตอนที่ 4067 แบ่งปันเซียนยา

9 นาที· 2.1K คำ

เย่อวิ๋นเฟยมองออกว่าสมุนไพรแต่ละต้นในระดับเทพฮุ่นตุ้นต่างถูกคุ้มครองด้วยผนึกมิติ วงแสงเหล่านั้นก็คือผนึกมิติที่แปรเป็นรูปออกมา

ม่านพลังกั้นเหล่านี้ระดับสูงยิ่ง อำนาจแข็งแกร่งยิ่ง ทว่าเย่อวิ๋นเฟยมองเห็นผ่านได้ในพริบตาเดียว ฝ่ามือทะลุผ่านวงแสงนั้นโดยตรง แล้วคว้าสมุนไพรระดับเทพฮุ่นตุ้นไม่กี่ต้นขึ้นมาในมือ

ครืน ๆ ๆ...

เครื่องเทศยาเทพฮุ่นตุ้นเหล่านี้ปล่อยอำนาจกดดันพลังงานอันทรงพลังออกมา ต้องการสั่นสะเทือนฝ่ามือของเย่อวิ๋นเฟยให้ออกห่าง

แต่ร่างกายของเย่อวิ๋นเฟยแข็งแกร่งสุดประมาณ กระชับมืออย่างรุนแรง ก็กุมเครื่องเทศยาเทพฮุ่นตุ้นทั้งหลายไว้มั่น แล้วผนึกเก็บเข้าไปโดยตรง

เครื่องเทศยาเทพฮุ่นตุ้นเหล่านี้แม้ระดับจะสูงยิ่ง แม้อาจกำเนิดเจตจำนงค์คลุมเครือขึ้นมาบ้างแล้ว แต่พลังรบของมันอ่อนแอยิ่ง ไม่อาจต้านทานการผนึกของเย่อวิ๋นเฟยได้เลย

ต่อจากนั้นเย่อวิ๋นเฟยเก็บเกี่ยวเครื่องเทศยาเทพฮุ่นตุ้นที่เหลือทั้งหมดลงอย่างรวดเร็ว ขณะนี้เซียนยาต้นอื่น ๆ ก็ถูกเก็บเกี่ยวไปแล้วส่วนใหญ่

ไม่นานนัก เซียนยาในหุบเขานี้ก็ถูกเก็บเกี่ยวจนหมดสิ้น

"คุณหนูโจว ส่วนนี้เป็นของเจ้า"

เย่อวิ๋นเฟยหยิบเซียนยาจำนวนหนึ่งออกมาส่งให้โจวหวานชิง ซึ่งรวมถึงเครื่องเทศยาเทพฮุ่นตุ้นสามต้นด้วย

"ท่านชายเย่ ไม่ให้ข้าน้อยก็ได้นะคะ

หากไม่ใช่ท่านพาข้าน้อยเข้ามา ข้าน้อยไม่มีคุณสมบัติเข้าสู่แกนกลางแห่งถ้ำบำเพ็ญของเทพเจ้าเทียนมู่เลย ยิ่งไม่มีคุณสมบัติมาถึงหน้าสมุนไพรเหล่านี้อีกต่างหาก

หรือไม่ ข้าน้อยขอเพียงไม่กี่ต้นก็พอแล้ว..."

โจวหวานชิงมองเซียนยาที่เย่อวิ๋นเฟยส่งมาตรงหน้านาง ไม่กล้ายื่นมือรับ ผลักไสปฏิเสธไม่หยุด

"คุณหนูโจวรับไปเถิด ไม่ต้องเกรงใจ พวกเรามาถึงที่นี่ด้วยกัน สมบัติเหล่านี้ผู้ใดเห็นย่อมมีส่วน"

เย่อวิ๋นเฟยกล่าวด้วยรอยยิ้ม

ในที่สุดภายใต้การชักชวนของเย่อวิ๋นเฟย โจวหวานชิงจึงรับเซียนยาที่เย่อวิ๋นเฟยส่งให้เอาไว้

"ท่านชายเย่ คิดไม่ถึงว่าข้าน้อยจะได้เครื่องเทศยามหาจอมมหาเทพเช่นนี้มา

สมุนไพรระดับมหาเทพ แม้สำหรับแดนปฐมมหาวนาของพวกข้าน้อยก็ถือว่าล้ำค่ายิ่ง

เมื่อข้าน้อยนำเซียนยาเหล่านี้กลับไป บรรดาผู้อาวุโสแห่งบรรพแดนว่านมู่ย่อมปลื้มปีติยิ่ง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป