"ใช่แล้ว ดาบยาวที่เฒ่าแห่งกองชิวเฟิงทิ้งไว้นี้ ย่อมเป็นของวิเศษระดับมหาเทพอย่างแน่นอน"
หนอนไหมมังกรเขาทองเห็นเย่อวิ๋นเฟยภายใต้การปิดล้อมของเหล่าเทพสวรรค์นับไม่ถ้วน ในเวลาเพียงชั่วขณะสั้น ๆ สามารถสังหารเทพสวรรค์ได้ติดต่อกันสามสี่ราย จึงรู้สึกตื่นตะลึงเป็นอย่างยิ่ง ไม่อาจข่มปากไว้ได้จึงร้องออกมา
"ดาบยาวนี่ก็เป็นของวิเศษชั้นดีจริง แต่สิ่งสำคัญที่สุดยังเป็นมรดกที่เจ้าถั่วโบราณนั้นทิ้งไว้
เจ้าเฒ่านั้นในอดีตเคยเป็นนักลอบสังหารชั้นแนวหน้าที่สุดแห่งมหาสมุทรห้วงจินต์ว่าง ทั้งวิชาพลิ้วกายและวิชาดาบที่เขาบำเพ็ญ ล้วนจัดเป็นหนึ่งในวิทยายุทธ์ลับชั้นแนวหน้าที่สุดแห่งยุคสมัยนั้น”
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้ม
ดาบยาวในมือของเย่อวิ๋นเฟยนั้นถูกชิงมาจากมือของอาจารย์ของหัวหน้ากองลมฤดูใบไม้ร่วง และเย่อวิ๋นเฟยยังได้กลืนกินดวงวิญญาณที่เหลือรอดของอาจารย์ของหัวหน้ากองนั้น จึงได้รับมรดกของเขา ในเวลาอันสั้นเย่อวิ๋นเฟยก็บำเพ็ญได้สำเร็จ
เพราะเย่อวิ๋นเฟยครอบครองความทรงจำของศิษย์อาจารย์ประธาน การบำเพ็ญมรดกของเขาจึงเป็นเรื่องง่ายดายและสบายหายใจยิ่ง
เหล่าเทพสวรรค์หลายสิบรายฝ่ายของเย่อวิ๋นเฟย เมื่อได้รับเสียงสื่อจิตจากเย่อวิ๋นเฟยแล้ว ต่างอึ้งงัน หยุดฝีเท้าลงทั้งหมด มองหน้ากันและกัน
"ท่านชายเย่ท่านตั้งใจจะปะทะเพียงลำพังกับเหล่าเทพสวรรค์ของฝ่ายผู้พิทักษ์มากมายขนาดนี้หรือ?
มันจะเสี่ยงเกินไปแล้วหรือไม่?
ความแข็งแกร่งของท่านชายเย่นั้นแม้จะสูงส่ง แต่การจะเผชิญเดี่ยว ๆ กับเทพสวรรค์จำนวนเท่านี้ คงไม่อาจสู้ไหวกระมัง?"
เหล่าเทพสวรรค์บางส่วนแสดงสีหน้าเป็นห่วงเป็นใย ส่งเสียงสื่อจิตถึงกันและกัน
"ท่านผู้อาวุโสทั้งหลายไม่ต้องเป็นห่วงข้า หากข้าเผชิญเรื่องนี้ไม่ได้จริง ข้าจะร้องขอกำลังเสริมจากท่านผู้อาวุโสทันท่วงที
การประมือระดับนี้สำหรับข้าหาได้ยากยิ่ง ข้าต้องสัมผัสให้เต็มที่ เป็นประโยชน์ต่อการบำเพ็ญของข้า"
เย่อวิ๋นเฟยเห็นเหล่าเทพสวรรค์ลังเลไม่แน่ใจ รู้ว่าพวกเขาเป็นห่วงความปลอดภัยของตน จึงส่งเสียงสื่อจิตกลับไปทันที
"ก็ได้ ท่านชายเย่โปรดระวังตัว หากสู้ไม่ไหว โปรดส่งเสียงสื่อจิตมาหาพวกเราทันที พวกเราเตรียมพร้อมอยู่เสมอ"