ตามมาด้วยยอดของยอดเขาสีดำแห่งอื่น ๆ เฒ่าผู้ปรากฏตัวก่อนหน้านี้แต่ละคนก็พลันหายไปจากสายตา
"ผู้อาวุโส, กระหม่อมได้ปฏิบัติตามคำสั่งเรียบร้อยแล้ว, ค่ายกลปฐพีทุกแห่งถูกวางครบถ้วน"
ขณะนั้นเอง เย่อวิ๋นเฟยได้วางค่ายกลปฐพีทั้งหมดที่เฉินเต้าหยวนสั่งให้วางเสร็จสมบูรณ์
"ดีมาก เราไม่ได้มองเจ้าผิด เจ้าทำได้จริง ๆ ลับ ๆ ล่อ ๆ วางค่ายกลปฐพีเหล่านั้นเอาไว้ใต้เปลือกตาของพวกนั้นโดยไม่มีใครสังเกตเห็น"
เฉินเต้าหยวนได้รับเสียงสื่อจิตจากเย่อวิ๋นเฟยแล้วกล่าวด้วยความปลื้มใจ
"บัดนี้จงลงมือปฏิบัติการต่อไปตามแผนของข้าทันที"
เฉินเต้าหยวนส่งเสียงสื่อจิตไปยังเย่อวิ๋นเฟย
ขณะนั้นเย่อวิ๋นเฟยซ่อนกายอยู่ภายในก้อนหินนั้น เคลื่อนกายแทรกซึมผ่านโลกใต้พิภพอย่างรวดเร็ว ผ่านสัตว์ประหลาดขนเขียวตัวหนึ่งแล้วตัวเล่าที่ค่อย ๆ คลานอยู่ในโลกใต้พิภพ
"พวกนี้ทั้งน่ารังเกียจและน่าสยอง มองแล้วหนังศีรษะชาไปทั้งหมด"
ฮูเหมียวมองเหล่าสัตว์ประหลาดขนเขียวที่ค่อย ๆ คลานอยู่ในโลกใต้พิภพ จึงส่งเสียงสื่อจิตไปยังเย่อวิ๋นเฟย
"ไม่ต้องห่วง ตราบที่ข้าอยู่ที่นี่ เจ้าปีศาจเหล่านั้นไม่มีอะไรเลย
และข้าได้ใช้พลังและมหาวิถีของข้าปกปิดพวกเราไว้อย่างแน่นหนา เจ้าปีศาจเหล่านั้นไม่มีทางค้นพบพวกเราแน่นอน"
ฮวังฉางเอ่ยขึ้น
"วางใจเถอะ ตราบที่มีฮวังผู้เฒ่าอยู่ เราไม่จำเป็นต้องกลัวเจ้าปีศาจเหล่านี้เลย ที่ถูกควรจะเป็นฝ่ายพวกมันที่ต้องกลัวฮวังผู้เฒ่ามากกว่า"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวพลางยิ้ม
ไม่นานนัก เย่อวิ๋นเฟยก็ออกจากบริเวณที่ตั้งของยอดเขาสีดำทั้งสิบสามลูก ปรากฏกายอยู่ในหุบเขาแห่งหนึ่งใกล้ ๆ
"เป็นอันเรียบร้อย บัดนี้ข้าจะปลุกค่ายกลปฐพีทั้งหมดที่เจ้าและข้าเคยวางไว้ และเริ่มปฏิบัติการอย่างเป็นทางการ
เจ้าจงรับหน้าที่สร้างเสียงและความวุ่นวายต่าง ๆ เพื่อบังหน้าให้ข้า"
ขณะนั้นเองเย่อวิ๋นเฟยก็ได้รับเสียงสื่อจิตจากเฉินเต้าหยวนอีกครั้ง
ร่างของเย่อวิ๋นเฟยพลิบไป ลงประทับบนแท่นบูชาสีเหลืองแห่งหนึ่งในหุบเขา
แท่นบูชานี้เป็นสิ่งที่เฉินเต้าหยวนเพิ่งวางไว้เมื่อไม่นานมานี้
หุบเขาแห่งนี้ถูกเฉินเต้าหยวนวางค่ายกลปฐพีเอาไว้เป็นจำนวนมากด้วยมือของเขาเอง