“ถ้าหากเป็นผู้นั้นจริง ๆ ที่ลงมือกับพวกเรา ก็ยุ่งแล้วสิ”
เจ้าของสิบสามสุสานรู้สึกถึงสายอากาศที่หวงซางแผ่ออกมา ต่างรู้สึกใจคอไม่ดีขึ้นมาทันที
พวกเขาแข็งแกร่งยิ่ง แม้จะสิ้นชีพไปแล้วก็ยังคงพลังอันเกรียงไกร แต่นั่นไม่ได้แปลว่าพวกเขาไร้เทียมทานในหลุมนิรภูมิแห่งนี้
วิญญาณปีศาจที่อาศัยอยู่ในหลุมนิรภูมินี้มาแต่โบราณต่างรู้ดีว่า ณ ที่แห่งนี้ยังมีสิ่งมีชีวิตหนึ่งที่เปี่ยมด้วยพลังอันคือเครื่องสยบสิ่งมีชีวิตทั้งปวง
ชายชราผู้ยืนอยู่เบื้องบนของยอดเขาดำต้องสะดุดตกใจ ไม่กล้าลงมืออีกต่อไป
ขณะนั้นเอง เย่อวิ๋นเฟยก็ได้ปรากฏกายขึ้นอีกแห่งหนึ่ง ที่นั้นมีค่ายกลปฐพีเคลื่อนย้ายที่เฉินเต่าหยวนวางกับดักไว้หลายแห่งเช่นกัน
เย่อวิ๋นเฟยนั่งขัดสมาธิบนแท่นบูชา มือทำอิทธิมุทราแปลก ๆ ต่อกันเป็นทอด ๆ ไม่นานนัก ธนูใหญ่สีเหลืององค์มหึมาลอยปรากฏขึ้นเบื้องหน้า แล้วเย่อวิ๋นเฟยก็โก่งธนูยิงศร ปล่อยลูกศรยาวสีเหลืองออกไปทีละดอกไม่ขาดสาย พุ่งตรงเข้าหายอดเขาดำทั้งสิบสามลูกนั้น
เจ้าของสิบสามสุสานต่างลุกขึ้นสกัดกั้น และยังแก้กลับเป็นระยะ ๆ
แต่เฉินเต้าหยวนได้เตรียมวิธีป้องกันทุกชนิดไว้แต่ครั้งวางค่ายกลปฐพีแล้ว ฉะนั้นการโต้กลับของเจ้าของสิบสามสุสานจึงไม่สามารถทำร้ายเย่อวิ๋นเฟยได้เลย
ยิ่งกว่านั้น ยังมีหวงซางช่วยป้องกันเย่อวิ๋นเฟยอยู่เคียงข้าง ฝ่ายนี้เป็นวิญญาณปีศาจทั้งสิบสาม ทุกวิชาที่พวกเขาใช้หวงซางล้วนสยบได้ ด้วยเหตุนี้เย่อวิ๋นเฟยจึงไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อยภายใต้การรุมโจมตีของผู้แข็งแกร่งทั้งสิบสาม
“ถ้าไม่ดูผิด ดูเหมือนจะมีเด็กมนุษย์ตัวหนึ่งใช้แผ่นค่ายกลปฐพีที่วางเตรียมไว้โจมตีพวกเรา”
เพียงชั่วครู่ต่อมา เจ้าของสิบสามสุสานก็รับรู้ถึงสายอากาศบางส่วนของเย่อวิ๋นเฟยได้
“เด็กมนุษย์ที่ยังมีชีวิตอยู่ตัวหนึ่ง กล้าหาญมาล่อลวงพวกเราที่นี่ ไม่เอาชีวิตไปคิดถึงแล้วหรือไง”
ชายชราหนึ่งพล่านด้วยความโกรธ พุ่งขึ้นสู่อากาศ ตั้งใจพุ่งเข้าซัดเย่อวิ๋นเฟยที่ตำแหน่งนั้น
ชั่วขณะนั้นเอง
“เตรียมออกจากที่นี่”
เย่อวิ๋นเฟยได้รับเสียงสื่อจิตจากเฉินเต่าหยวน
“ดีเลย”
เย่อวิ๋นเฟยตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่ง