"พี่เจียงเจี๋ยถูกเจ้านั่นฆ่าแล้ว คนของสกุลเจียงที่ไปจับตัวมัน ล้วนถูกมันฆ่าหมด ลูกหลานสกุลเจียงตายไปกว่าสามสิบคน!
เหลือข้าคนเดียว!"
ลูกหลานสกุลเจียงผู้นี้ยังตกใจไม่หาย ร้องบอกเสียงหลง
อะไรนะ?!
ได้ยินคำพูดของลูกหลานสกุลเจียงผู้นี้ ทุกคนต่างตะลึงงัน
"เจ้าพูดเพ้อเจ้ออะไร!
เจ้านั่นมีเพียงแค่พลังขั้นอาณาเขต แต่คนของสกุลเจียงที่ส่งเข้าไปครั้งนี้ส่วนใหญ่ล้วนเป็นขั้นทะเลกลั่น รวมถึงบางส่วนเป็นขั้นสายฟ้าสวรรค์ อย่างไรจะถูกมันฆ่าได้ถึงสามสิบกว่าคน!
เจ้าบ้าไปแล้วหรือไร พูดจาเพ้อเจ้อ!"
ผู้อาวุโสสี่สกุลเจียงไม่อาจเชื่อได้เด็ดขาด ดุว่าเสียงเข้ม
"ผู้อาวุโสสี่ เรื่องจริง ข้าเห็นกับตาตัวเอง!
เจ้านั่นช่างเป็นปีศาจสังหารจริงๆ พี่เจียงเจี๋ยถูกมันชกทะลุอก ตายอย่างน่าสังเวชนัก!"
ลูกหลานสกุลเจียงผู้นั้นกล่าว
พูดจบ เขาก็ปลดปล่อยพลังวิญญาณ จำลองภาพเหตุการณ์ขึ้นกลางทะเลดาวเบื้องหน้า เป็นภาพเย่อวิ๋นเฟยสังหารลูกหลานสกุลเจียงเหล่านั้น
"เจ้าหมอนี่!
ข้าจะไม่ปล่อยเจ้าไปแน่!"
ผู้อาวุโสสี่สกุลเจียงมองภาพเหล่านั้น ในที่สุดก็เชื่อ โกรธจนหน้าตาบิดเบี้ยว ดวงตามีเปลวเพลิงโกรธเกรี้ยวพลุ่งพล่าน ทำให้อุณหภูมิทั่วทะเลดาวโดยรอบลดต่ำลงฉับพลัน
เป็นเขาที่สั่งให้ลูกหลานสกุลเจียงไปตามล่าเย่อวิ๋นเฟย ผลปรากฏว่าลูกหลานสกุลเจียงถูกฆ่าตายกว่าสามสิบคน!
"เช่นนั้น เหตุใดมันไม่ฆ่าเจ้า?"
ผู้อาวุโสสี่สกุลเจียงจู่ๆ ก็ถามขึ้น
อ้า...
เมื่อเสียงผู้อาวุโสสี่สกุลเจียงจบลง ลูกหลานสกุลเจียงที่ออกมารายงานผู้นั้นก็กุมหัวร้องครวญคราง สีหน้าเจ็บปวดทรมาน
ถัดมา ตุบ! ศีรษะของลูกหลานสกุลเจียงผู้นั้นระเบิดออกโดยตรง กลายเป็นชิ้นเนื้อเลือดและกระดูก กระจายกระเด็นออกไป