ครืน...
หมัดของเย่อวิ๋นเฟยผลักหลุมดำประหลาดทะลุเข้าไปในแขนเสื้อที่พุ่งลงมาปกคลุม
ครืนครืน...
พลังงานคลั่งไคล้ระเบิดอย่างต่อเนื่องภายในแขนเสื้อ ประหนึ่งภูเขาไฟกำลังปะทุ
ปัง!
ในที่สุด แขนเสื้อของเจียงเจี๋ยก็ระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ ปลิวว่อนดั่งผีเสื้อนับพันที่โบยบิน
อ๊าก!
เจียงเจี๋ยร้องด้วยความเจ็บปวด มือของเขาถูกหลุมดำด้านหน้าหมัดของเย่อวิ๋นเฟยกลืนกินทันที เหลือเพียงข้อมือหักที่ขาวโพลน
เจียงเจี๋ยตกใจสุดขีด รีบถอยหนีอย่างรวดเร็ว
"เป็นไปได้ยังไง!"
"ไอ้หนุ่มนี่กลับใช้หมัดเดียวกระเด็นเจียงเจี๋ย!"
ผู้คนที่เห็นเหตุการณ์ต่างสูดลมหายใจเย็นเยียบ
ด้านหลังเจียงเจี๋ยมีลูกหลานตระกูลเจียงสิบกว่าคนตามมา ส่วนที่ไกลออกไปก็มีคนหนุ่มสาวจากตระกูลอื่นๆ หยุดดูอยู่ด้วย สายตาที่มองเย่อวิ๋นเฟยในตอนนี้เต็มไปด้วยความหวาดระแวง
เย่อวิ๋นเฟยเพิ่งสำแดงพลังสังหารผู้คนหกเจ็ดสิบคนไป ตอนนี้ยังชกเจียงเจี๋ยกระเด็นอีก ช่างน่ากลัวยิ่งนัก!
"ตาย!"
เจียงเจี๋ยโกรธแทบบ้า เขามีพลังขั้นแปรสมุทรช่วงปลาย เป็นดาวเด่นในหมู่คนรุ่นใหม่ของตระกูลเจียง ช่วงนี้กำลังแย่งชิงตำแหน่งสิบผู้สืบทอดแกนกลางรุ่นใหม่ของตระกูลเจียง จึงภาคภูมิใจและถือตัวยิ่งนัก
ไม่คิดว่า วันนี้จะถูกคนทำลายมือด้วยหมัดเดียว
อีกฝ่ายยังเป็นเพียงหนุ่มน้อยจากทะเลดาวอันห่างไกล ไม่มีชื่อเสียงในจักรวาล เขาจะยอมรับได้อย่างไร
ครืนครืน...
เจียงเจี๋ยโกรธจัด พลังปราณในกายหลั่งไหลราวแม่น้ำมหาสมุทร ท่วมท้นออกมา ทำให้เขาดูองอาจยิ่งนัก
"กระบวนกระบี่อัปมงคลหกเล่ม!"
เจียงเจี๋ยตวาดลั่น กระบี่ยาวเย็นยะเยือกหกเล่มปรากฏขึ้นตรงหน้า ล้อมรอบด้วยหมอกดำ กลิ่นอายอัปมงคลหนาแน่น
ชั่วพริบตา กลิ่นอายสังหารแผ่ปกคลุมไปทั่วสารทิศจากกระบี่หกเล่ม ประหนึ่งเทพมารหกองค์ฟื้นคืนชีพ