"เจ้ามีวิธีคิดออกหรือไม่?"
ชายวัยกลางคนเอ่ยถาม
"พวกเราไม่สะดวกจะลงมือกับเด็กหนุ่มนั่นเอง แต่เราสามารถลงมือกับเต๋าอาวุโสนั่นได้
เพียงเราลงมือสังหารเต๋าอาวุโสนั่น เหล่าจอมยุทธ์แดนเทียนสยงที่รุมล้อมเต๋าอาวุโสอยู่ก็จะได้ว่างมือมาลงมือกับเด็กหนุ่มนั่น"
ชายที่ยืนอยู่ข้างกายเอ่ยขึ้น
"เพื่อความรอบคอบ เรายังไม่ควรลงมือด้วยตนเอง
หากเราลงมือสังหารเด็กหนุ่มนั่นหรือคนรอบกายของเขา หวังว่าจะไม่ทิ้งร่องรอยไว้
เพราะวิชาที่เราบำเพ็ญล้วนแฝงไว้ด้วยพลังงานแห่งวัฏจักรและกฎแห่งวัฏจักร ง่ายนักที่จะถูกจดจำได้"
ชายวัยกลางคนส่ายศีรษะ ตอบกลับ
"หากเราสังหารเด็กหนุ่มนั่น จะมีผู้ใดมาสอบสวนเอาผิดกับเราจริงหรือ?
ด้วยกำลังของสำนักวัฏสงสารเรา ย่อมเหยียบย่ำทั่วหล้าได้ ต่อให้มีผู้ใดมาสอบสวน เราก็ไม่จำเป็นต้องเกรงกลัว"
เมื่อเห็นชายวัยกลางคนระมัดระวังถึงเพียงนี้ ใครคนหนึ่งก็อดบ่นเสียงเบาไม่ได้
ผู้คนรอบข้างต่างจ้องมองชายวัยกลางคนด้วยสายตาไต่ถาม
ในความคิดของเหล่าสมาชิกสำนักวัฏสงสาร การสังหารเย่อวิ๋นเฟยช่างง่ายดายยิ่งนัก ด้วยกำลังของพวกเขา หากลงมือโดยตรง ก็คงสำเร็จภารกิจไปนานแล้ว
แต่ชายวัยกลางคนผู้เป็นผู้นำกลับขี้ขลาดหวาดระแวง คิดมากไปสารพัด จนถึงตอนนี้ยังไม่สำเร็จภารกิจ สร้างความรำคาญใจให้ผู้คนยิ่งนัก
"ดี เนื่องจากพวกเจ้าอยากรู้ถึงเพียงนี้
ข้าก็จะเปิดเผยความลับบางประการให้พวกเจ้ารู้ เพื่อมิให้พวกเจ้าคิดว่าข้าจงใจกลั่นแกล้งพวกเจ้า
พูดไปก็คือ การสังหารเด็กหนุ่มนั่นเป็นความประสงค์ของย่ามังกร แต่เจ้าสำนักกลับคัดค้าน
หากเราประมาททิ้งร่องรอยไว้ วันหน้าให้เจ้าสำนักรู้ว่าเป็นเราลงมือกับเด็กหนุ่มนั่น เจ้าสำนักจะต้องไม่ไว้ชีวิตพวกเราและย่ามังกรเป็นแน่ ถึงขั้นประหารพวกเราเก้าชั่วโคตร"
ชายวัยกลางคนเห็นสีหน้าของผู้คน ถอนหายใจเบา ๆ แล้วเอ่ยช้า ๆ