เวลาเดียวกัน
แถบตะวันออก
ภายในสมรภูมิโบราณแห่งที่เย่อวิ๋นเฟยเคยเข้าร่วมการทดสอบคัดเลือกของสถาบันพิทักษ์วิถี
ทั่วทุกหนแห่งคลาคล่ำด้วยเสียงเข่นฆ่าและกลิ่นอายมารที่พวยพุ่ง
ทันใดนั้น
ตูมมมม...
พื้นดินแตกระแหงนับไม่ถ้วน ร่างสูงใหญ่ทะมึนราวมัจจุราชร่างแล้วร่างเล่าพุ่งทะยานออกมาจากใต้พื้นพิภพ
ทั้งหมดล้วนเป็นเผ่าปีศาจโบราณ!
"คารวะท่านแม่ทัพอสูร!"
เผ่าปีศาจโบราณทั้งหมดคุกเข่าลงต่อหน้าอสูรโบราณที่สูงใหญ่ที่สุด
"ฮ่าๆ...
ในที่สุดแม่ทัพผู้นี้ก็คืนชีพ!
ทวีปเทียนเสวียน ข้ากลับมาแล้ว!"
แม่ทัพอสูรตนนี้แหงนหน้าส่งเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
"ไป!
พวกเราออกตามหาแท่นบูชาเคลื่อนย้ายที่กองทัพตระกูลข้าเคยวางเอาไว้บนทวีปเทียนเสวียนเมื่อครั้งอดีต
เพียงกระตุ้นแท่นบูชานั้นขึ้นมา กองทัพของตระกูลข้าก็จะสามารถหวนคืนสู่ทวีปเทียนเสวียนได้อีกครั้งผ่านแท่นบูชานี้!"
แม่ทัพอสูรตนนี้โบกมือหนึ่งครั้ง นำพาบริวารเผ่าปีศาจโบราณจำนวนมหาศาลเคลื่อนพลออกจากสมรภูมิโบราณแห่งนี้อย่างยิ่งใหญ่เกรียงไกร
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง
ณ พื้นที่อีกสามเขตของทวีปเทียนเสวียน ไม่ว่าจะเป็นถิ่นร้างตะวันตก ภูผาใต้ หรือที่ราบเหนือ ต่างก็มีเผ่าปีศาจโบราณคืนชีพและปรากฏกายออกมาเช่นกัน
ภายในสถาบันพิทักษ์วิถี
หลังจากฝึกฝนอย่างสันโดษได้สามวัน เย่อวิ๋นเฟยก็ออกจากที่ปิดด่าน
ทันทีที่ออกจากด่าน เย่อวิ๋นเฟยก็รู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่าง
เซี่ยฉางคง ผู้อาวุโสผู้พิทักษ์ทั้งหก และผู้อาวุโสทั่วไปอีกไม่น้อย ต่างมารวมตัวกันภายในโถงปรึกษา ต่างพากันทอดถอนใจ ใบหน้าเต็มไปด้วยความกลัดกลุ้ม
"อาจารย์ใหญ่เซี่ย เกิดเรื่องใดขึ้น?"
เย่อวิ๋นเฟยก้าวเข้าไปในโถงปรึกษาแล้วเอ่ยถาม