แต่ในตอนนี้ เย่อวิ๋นเฟย ครอบครองศิลาจารึกลมใหญ่ และได้บำเพ็ญวิชาควบคุมสายลมมาแล้ว ฝีมือการสร้างและควบคุมพายุร้ายของเขาย่อมเหนือกว่าร่องรอยจิตนี้
ฉะนั้นพายุและพายุทอร์นาโดที่ร่องรอยจิตปล่อยออกมา จึงไม่ส่งผลใด ๆ ต่อเย่อวิ๋นเฟยอีกต่อไป
เย่อวิ๋นเฟยยื่นมือซ้ายออกไปอย่างรวดเร็ว แสดงอิทธิฤทธิ์กายเนื้อ อุ้งมือขยายใหญ่ขึ้นไม่หยุด พุ่งตรงเข้าคว้าเศษเสี้ยวจิตภายในโครงกระดูกนั้น
พลังหมื่นหมื่นของจิตปรารถนาปล่อยออกจากฝ่ามือ กลายเป็นตาข่ายจิตปรารถนายักษ์ทอดไปห่อหุ้มร่องรอยจิตนั้น
ร่องรอยจิตตกอยู่ในความตื่นตระหนก จึงระดมพลังทั้งหมดบังคับลูกแก้วสีดำให้ขยายใหญ่ขึ้นไม่หยุด พุ่งทะยานออกจากภายในโครงกระดูก ต้องการพุ่งชนเข้าหาเย่อวิ๋นเฟย
พลังสายลมไร้ขอบเขตหลั่งไหลออกมาจากลูกแก้วสีดำ ดุจกระแสจักรวาลที่ทะลักถล่มทลาย เปิดฉากซัดโจมตีเย่อวิ๋นเฟยอย่างคลั่งไคล้
เป่ย์หม้อใหญ่ที่ลอยอยู่เหนือศีรษะของเย่อวิ๋นเฟยขยับเบา ๆ แล้วพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว
เสียงบึ้ม! มันปะทะเข้ากับลูกแก้วสีดำนั้นอย่างกล้าหาญ
ลูกแก้วสีดำนี้คือหลักพึ่งพิงสูงสุดของร่องรอยจิต บัดนี้ที่ลูกแก้วสีดำต้องต่อสู้กับศิลาจารึกวายุใหญ่ การป้องกันของร่องรอยจิตจึงเปิดโล่งขึ้นทันที
เทพญาณที่กลางคิ้วของเย่อวิ๋นเฟยมองเห็นจุดนี้ได้ จึงฉวยโอกาสคว้ามือใหญ่เข้าไป คว้าร่องรอยจิตนั้นไว้ในฝ่ามืออย่างรวดเร็ว
พลังจิตปรารถนามหาศาลหลั่งไหลออกมา ปราบปรามลงบนร่างของร่องรอยจิต เริ่มบังคับผนึกมัน
ร่องรอยจิตคำรามอย่างไม่ยอมรับชะตา ดิ้นรนอย่างสุดชีวิต หวังหนีรอดจากผนึกของเย่อวิ๋นเฟย
แต่ประวัติศาสตร์อันยาวนานที่ร่องรอยจิตนี้ผ่านมาช่างยาวนานนัก พลังที่เหลืออยู่มีน้อย เขาไม่มีทางต้านทานพลังจิตปรารถนาและพลังวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟยได้เลย
เหตุที่เขาสามารถสร้างพายุร้ายและพายุทอร์นาโดสยองเหล่านั้นได้ ก็เป็นเพราะพึ่งลูกแก้วสีดำนั้นเป็นหลัก
แต่บัดนี้เย่อวิ๋นเฟยกำลังบังคับจารึกลมปราบปรามลูกแก้วสีดำอย่างแข็งขัน การจัดการกับร่องรอยจิตจึงง่ายดายขึ้น
ยิ่งไปกว่านั้น เย่อวิ๋นเฟยบัดนี้ไม่หวาดกลัวพายุและพายุทอร์นาโดที่ร่องรอยจิตสร้างขึ้นจากลูกแก้วสีดำอีกแล้ว จึงเท่ากับยืนอยู่บนพื้นที่ไม่มีทางแพ้