“เจ้าต้องระวังให้ดี บนแผ่นดินนี้ยังมีผู้อาวุโสทั้ง 12 แห่งสำนักฮุนหยวนอยู่ เจ้าอย่าเผลอลืมพวกเขาเมื่อเผลอใจขึ้นมา พายุระดับนี้สามารถปัดพวกเขาให้กลายเป็นผงธุลีได้ภายในพริบตา”
หนอนไหมมังกรเขาทองนึกถึงผู้อาวุโสทั้ง 12 แห่งสำนักฮุนหยวนขึ้นได้ทันท่วงที
ก่อนหน้านี้เย่อวิ๋นเฟยสั่งให้ผู้อาวุโสทั้ง 12 รออยู่ ณ ตำแหน่งหนึ่ง
“วางใจเถิด พายุเหล่านี้เป็นข้าที่สร้างขึ้นเอง ภายในอาณาเขตของพายุเหล่านี้ ข้าสามารถรับรู้ได้ทุกสรรพสิ่ง ข้าได้หลบเลี่ยงตำแหน่งที่ผู้อาวุโสทั้ง 12 ตั้งรกรากรออยู่แล้ว พวกเขาจะไม่ได้รับผลกระทบแม้แต่น้อย”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวด้วยรอยยิ้ม
กล่าวจบ เย่อวิ๋นเฟยโบกมือเบา ๆ พายุรุนแรงและพายุทอร์นาโดที่บูเสือนลมกรดไปทั่วหล้าก็ดับสูญลงในชั่วขณะ แผ่นดินทั้งมวลกลับสู่ความสงบ ฟ้าใสแดนรื่น
ขณะนี้ผู้อาวุโสทั้ง 12 แห่งสำนักฮุนหยวนยืนอยู่ ณ ตำแหน่งที่รอเย่อวิ๋นเฟยอยู่นั้น สั่นเทิ้มสั่นเท่อยู่
เพียงครู่ก่อน จู่ ๆ ฟ้าดินก็เกิดพายุรุนแรงและพายุทอร์นาโดอันน่าสะพรึงพัดกระหน่ำ มาอย่างดุดัน ปกคลุมฟ้าและแผ่นดินทั้งผืนจนมิดในชั่วพริบตา
เผชิญหน้ากับพายุรุนแรงอันน่าขนลุกขนาดมโหฬารเช่นนี้ ผู้อาวุโสทั้ง 12 แห่งสำนักฮุนหยวนไม่มีพลังต่อต้านแม้แต่น้อย และไม่รู้ควรหนีไปทางใด
เพราะพวกเขาพบว่าไม่ว่าจะทิศใด ล้วนเต็มเปี่ยมไปด้วยพายุรุนแรงและพายุทอร์นาโดอันน่าสะพรึงที่แผ่ขยายไปไม่รู้สิ้น
แต่ไม่นานพวกเขาก็พบด้วยความปลื้มปีติว่า ตำแหน่งที่พวกเขายืนอยู่นี้กลับไม่ได้รับผลกระทบจากพายุเหล่านั้นแม้แต่น้อย
ท่ามกลางโลกที่เต็มไปด้วยพายุอันน่าสะพรึง ตำแหน่งที่พวกเขาอยู่กลับเปรียบดั่งดินแดนอันสันตินอกโลก
“นี่เป็นเรื่องอะไรกันแน่?”
ผู้อาวุโสทั้ง 12 แห่งสำนักฮุนหยวนปลื้มปีติในขณะเดียวกันก็รู้สึกสงสัยอย่างหาที่สุดมิได้
“หรือว่าพายุและพายุทอร์นาโดเหล่านี้จะเป็นฝีมือท่านชายเย่?
ดูเหมือนจะหลบเลี่ยงพวกเราโดยเจตนา”
ผู้อาวุโสคนหนึ่งคาดคะเนกล่าว
“ข้าคิดว่าเป็นไปได้ หากพายุและพายุทอร์นาโดเหล่านี้มิใช่ฝีมือท่านชายเย่ ก็ยากที่จะอธิบายได้ว่าเหตุใดมีเพียงม่านอวกาศเล็ก ๆ ตรงที่พวกเรายืนอยู่นี้เท่านั้นที่ไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ”