"เจ้า ไสหัวมาที่นี่!
คุกเข่า!
สารภาพตามตรง เจ้าใช้กลสกปรกอะไร หลอกลวงเจ้าสำนักและผู้อาวุโส ถึงได้เป็นนักบุญโอรส!"
ทันใดนั้น ชายชุดม่วงคนหนึ่ง ก้าวฉับไปข้างหน้า พลางตวาดใส่เย่อวิ๋นเฟย
ฟึ่บ!
คำพูดของเขาเพิ่งจบ เย่อวิ๋นเฟยก็เปิดใช้เสื้อคลุมเทียนอิ่ง ก้าวเดียวมาอยู่ตรงหน้าเขา เกือบจะประชิดหน้ากัน
เย่อวิ๋นเฟยใช้วิชากระบี่เทียนหุน
อ๊าก!
ชายชุดม่วงคนนั้นส่งเสียงร้องโหยหวน
"คุกเข่า!"
เย่อวิ๋นเฟยยื่นมือขวาออกไปเร็วราวสายฟ้า กดลงบนจุดเทียนหลิงของชายชุดม่วงพลางตวาดเย็นชา
ครืนคราน...
แรงกายภาพอันมหาศาล ระเบิดออกจากฝ่ามือของเย่อวิ๋นเฟย กดทับลงไปยังชายชุดม่วง
ทันใดนั้น ชายชุดม่วงก็รู้สึกราวกับมีภูเขาลูกใหญ่กดทับบนร่าง กระดูกสันหลังถูกกดจนโค้งงอไม่หยุด
โฮก!
ชายชุดม่วงทั้งอับอายและโกรธเคือง ส่งเสียงคำรามก้อง ปราณวิญญาณทั่วร่างพลุ่งพล่านประหนึ่งคลื่นยักษ์ ต้านทานแรงกายภาพที่เย่อวิ๋นเฟยกดทับลงมา
แต่ทว่า ไร้ผลโดยสิ้นเชิง แรงกายภาพของเย่อวิ๋นเฟยแข็งแกร่งเกินไป
กดจนเอวของเขาค่อยๆ โค้งงอลงทีละนิด
โฮก!
ชายชุดม่วงคำรามลั่น ใบหน้าแดงก่ำถึงใบหู เส้นเอ็นปูดโปน ราวกับกำลังจะระเบิด
"หยุดนะ!
พี่ชายของเซียวอู่คือเซียวเลี่ยง เซียวเลี่ยงเป็นยอดฝีมืออันดับสามในบัญชีอัจฉริยะของสำนักโฮ่วถู่ ถ้าเจ้าทำร้ายเซียวอู่ เซียวเลี่ยงไม่มีทางปล่อยเจ้าไปแน่!"
เหล่าศิษย์แกนหลักคนอื่นพากันตวาด
แต่เย่อวิ๋นเฟยกลับทำเป็นไม่ได้ยิน
ไม่กี่ลมหายใจต่อมา
โครม!
ชายชุดม่วงที่ชื่อเซียวอู่ทนไม่ไหวในที่สุด ขาทั้งสองอ่อนแรง คุกเข่าลงตรงหน้าเย่อวิ๋นเฟยทันที