"ฮึ ไม่ร่วมไปกับพวกเรา ข้าก็ไม่ขอวิงวอนอะไร..."
เซียวถิงถิงมองเย่อวิ๋นเฟยเดินจากไปอย่างใหญ่โต ก็อดพูดขึ้นมาด้วยความโกรธไม่ได้
แต่ยังไม่ทันที่นางจะพูดจบ กลุ่มเจตจำนงกระบี่มหึมาก็กลิ้งตลบคลุ้ง พุ่งตรงเข้ามาหาพวกศิษย์สำนักพิทักษ์กระบี่เหล่านี้ด้วยความเร็วสูง เพียงชั่วพริบตาก็มาถึงเบื้องหน้า
"หลีกไป!"
ศิษย์คนหนึ่งไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ ชักกระบี่ยาวออกมา ฟันหนึ่งกระบี่มุ่งไปยังกลุ่มเจตจำนงกระบี่นั้น
วู้ว วู้ว...
การฟันครั้งนี้ ดั่งไปแหย่รังแตน กลุ่มเจตจำนงกระบี่นั้นระเบิดออกมา เจตจำนงกระบี่อันคมกริบนับหมื่นนับแสนหลั่งไหลโหมกระหน่ำเข้าล้อมสังหารศิษย์ผู้นั้น
"ศิษย์พี่เซียวช่วยข้าด้วย!"
ศิษย์ผู้นี้มีเพียงกำลังขั้นกลางของขั้นสวรรค์จักรวาล ภายใต้แรงกดดันของเจตจำนงกระบี่เหล่านั้น ถูกกดไว้จนขยับเขยื้อนไม่ได้ตั้งแต่แรกแล้ว ตกใจจนวิญญาณลอยกระเจิง ร้องตะโกนขอความช่วยเหลือสุดเสียง
โชคดีที่เซียวถิงถิงกับศิษย์คนอื่น ๆ ยืนอยู่ใกล้กันมาก พอเห็นศิษย์ผู้นั้นประสบภัย ศิษย์สำนักพิทักษ์กระบี่ทั้งหมดก็ชักกระบี่ยาวออกมา คอยสกัดกั้นเจตจำนงกระบี่เหล่านั้นไม่หยุดหย่อน
เซียวถิงถิงกับบุรุษชุดน้ำเงินคนหนึ่งพุ่งเข้าไปข้างศิษย์ผู้นั้น หมุนกระบี่ยาว กวัดแกว่งออกเป็นแสงกระบี่หนาทึบ คุ้มครองศิษย์ผู้นั้นไว้
ทว่าเจตจำนงกระบี่ภายในเมืองนี้ช่างน่ากลัวยิ่งนัก ผ่านไปไม่กี่เพลง เซียวถิงถิงกับบุรุษชุดน้ำเงินก็ถูกบีบให้ถอยร่นไม่หยุด ทั้งกายเริ่มมีบาดแผล เลือดโทรมกาย
อ๊าาา...
ศิษย์สำนักพิทักษ์กระบี่อีกหลายคนถูกเจตจำนงกระบี่เฉือนเข้าที่กาย เกือบถูกตัดแขนขาขาดกระจาย ต่างส่งเสียงร้องโหยหวน
มีเพียงเซียวถิงถิงกับบุรุษชุดน้ำเงินเท่านั้นที่ยังพอมีกำลังต้านทานได้อย่างยากเย็น
"พวกเจ้าหนีไปเร็ว!
ย้ายที่ใหม่ ดูว่าจะเลี่ยงเจตจำนงกระบี่น่ากลัวพวกนี้ได้หรือไม่!