ไม่นาน เย่อวิ๋นเฟยและผู้อาวุโสฮุ่นก็มาถึงหน้าประตูเมือง
ฟึ่บ ๆ……
เจตจำนงกระบี่นับไม่ถ้วนพุ่งโจมตีมาจากทุกทิศทุกทาง ตัดฟันลงบนร่างของเย่อวิ๋นเฟยและผู้อาวุโสฮุ่นไม่ขาดสาย เจตจำนงกระบี่รอบเมืองแม้จะเข้าสู่สภาวะอ่อนแรงไปแล้ว แต่ก็ยังคงเหลืออยู่ไม่น้อย ตราบใดที่มีสิ่งมีชีวิตเข้าใกล้เมือง ก็จะถูกโจมตี
โชคดีที่พลังของเจตจำนงกระบี่เหล่านี้ไม่แข็งแกร่งมากนัก สำหรับเย่อวิ๋นเฟยและผู้อาวุโสฮุ่นแล้ว ไม่สามารถสร้างความเสียหายใด ๆ ได้เลย
กริ๊ง ๆ……
เย่อวิ๋นเฟยและผู้อาวุโสฮุ่นเดินเข้าไปในประตู ปล่อยให้เจตจำนงกระบี่นับไม่ถ้วนฟาดฟันลงบนร่างไม่หยุดหย่อน ส่งเสียงกรุ๋งกริ๋งดังไม่ขาด
ไม่นาน เย่อวิ๋นเฟยและผู้อาวุโสฮุ่นก็เดินเข้าไปในเมืองได้สำเร็จ
เหล่าสิ่งมีชีวิตจากโลกหลักอื่น ๆ ก็พากันพุ่งทะยานมาถึงหน้าประตูเมืองเช่นกัน
สิ่งมีชีวิตเหล่านี้แบ่งออกเป็นหลายฝ่าย ฝ่ายละกลุ่ม แต่ละกลุ่มต่างหยิบของวิเศษทรงพลังออกมาชิ้นหนึ่ง ใช้ต้านทานเจตจำนงกระบี่ที่พุ่งตัดเข้ามาไม่ขาดสาย จากนั้นจึงพุ่งเข้าไปในประตู
“ศิษย์พี่เซียว เราจะทำอย่างไรดี?
เมืองแห่งนั้นควรจะเป็นสุสานกระบี่ที่แท้จริงหรือไม่ เราจะเข้าไปกันไหม?”
ขณะนี้ เหล่าศิษย์สำนักพิทักษ์กระบี่ยังคงยืนอยู่ไกล ๆ มองดูเหล่าสิ่งมีชีวิตจากโลกหลักที่กำลังพุ่งเข้าประตูเมืองไป พวกเขาลังเลใจไม่น้อย
เพราะเหล่าสิ่งมีชีวิตจากโลกหลักทั้งหมดต่างเร่งรีบเข้าสู่เมือง จึงไม่สนใจเหล่าศิษย์สำนักพิทักษ์กระบี่เหล่านี้อีก
“พวกเราเข้าไปดูกันเถอะ!”
ศิษย์พี่เซียวมองทางเข้าประตูเมืองที่อยู่ไกลออกไป ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็กัดฟันพูดออกมา
“แต่... เหล่าสิ่งมีชีวิตจากโลกหลักก็อยู่ในนั้นด้วย ถ้าเจอพวกนั้นอีก...”