"ไม่อาจปฏิเสธได้ว่า ก่อนหน้านี้พวกเราต่างมองเจ้าต่ำไป
เจ้าเพียงมีพลังขั้นแปรวิถี แต่กลับมีพลังที่น่าตะลึงถึงเพียงนี้ ช่างเป็นอัจฉริยะที่หายากยิ่งในตงหวงของเรา
เจ้าเหมาะสมกับคำว่าอัจฉริยะ มากกว่าคนส่วนใหญ่บนเวทีนี้เสียอีก"
มั่วชิงเสวียนลุกขึ้นยืน เดินทีละก้าวไปทางเย่อวิ๋นเฟย
เขาสวมชุดคลุมสีน้ำเงิน สายตาจับจ้องเปี่ยมด้วยพลัง มีท่าทางทรงอำนาจที่ทำให้เกรงขามโดยไม่ต้องพูด
ทุกย่างก้าวที่เขาก้าว เท้าของเขาก็ก่อเกิดสายหมอกบาง ๆ ขึ้น แล้วไม่นานนักรอบกายก็เต็มไปด้วยหมอกหนา ราวกับเซียนที่ยืนอยู่บนก้อนเมฆ มองลงมายังโลกมนุษย์
และเมื่อหมอกยิ่งรวมตัวมากขึ้นเท่าไร พลังของมั่วชิงเสวียนก็ยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น ไม่อาจต้านทานได้!
"นี่คือเคล็ดเมฆาสวรรค์ของสำนักศักดิ์สิทธิ์ชางเยียน!
เมื่อครู่นี้ที่เขาสู้กับซีเมินอี้เจี้ยน เขาไม่ได้ใช้พลังเต็มที่เลยด้วยซ้ำ!"
มีคนร้องขึ้น
"เริ่มได้"
มั่วชิงเสวียนกล่าวเสียงเรียบ
เคร้ง เคร้ง...
เมื่อเขาพูดจบ หมอกรอบกายก็พลันแปรเปลี่ยนเป็นอาวุธนานาชนิด กระบี่ ดาบ ทวน ง้าว แส้ ฯลฯ ชนิดมีไม่ต่ำกว่าสิบกว่าชนิด นับจำนวนได้หลายร้อยเล่ม!
เปรี้ยง ๆ...
อาวุธเหล่านั้นพุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง มุ่งหน้าถล่มเย่อวิ๋นเฟย
อาวุธเหล่านี้ แต่ละเล่มล้วนพอจะรับมือกับผู้เชี่ยวชาญขั้นลิขิตสวรรค์ได้!
"เคล็ดวิชาของสำนักศักดิ์สิทธิ์ชางเยียนน่ากลัวจริง ๆ!"
ผู้คนต่างพากันอุทาน
แต่เย่อวิ๋นเฟยกลับไม่เห็นเป็นไร ชี้มือไปข้างหน้า อาวุธกว่านับพันชิ้นพุ่งออกมาพร้อมกัน ถูกกระตุ้นพร้อมกัน ระดมยิงไปข้างหน้าดุจสายฝน ปัดป้องการโจมตีของมั่วชิงเสวียนได้ทั้งหมด