ครู่เดียว อัจฉริยะน้อยทั้งหลายบนเวทีประลองก็จากไปหมด เหลือเพียงเย่อวิ๋นเฟยผู้นั่งขัดสมาธิอยู่บนนั้นเพียงลำพัง
ขั้นสุดท้ายนี้คือการรับการชำระล้างจากสวรรค์และปฐพี ผู้ที่ได้ที่หนึ่งเท่านั้นจึงจะมีสิทธิ์!
"จี๋เยว่ ซูเฟยแท้จริงมีที่มาอย่างไร เหตุใดพลังกายของเขาจึงน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้?
โดยเฉพาะหมัดสุดท้ายนั้น ต่อให้เป็นผู้เชี่ยวชาญขั้นทะเลสวรรค์ก็ยังยากจะรับได้!"
จี๋เยียนพาจี๋เยว่ลงจากเวที ยืนอยู่ริมเวที สายตางดงามจับจ้องเย่อวิ๋นเฟยที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนเวที เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น
หมัดสุดท้ายที่เย่อวิ๋นเฟยใช้คือหมัดผนึกปีศาจสิบเท่า หากสามารถกระตุ้นได้สำเร็จ ย่อมเพิ่มพลังขึ้นสิบเท่าในชั่วพริบตา
วิชาหมัดต้องห้ามเช่นนี้ ผู้ฝึกยุทธ์ในตะวันออกมิเพียงไม่เคยพบเห็น แม้แต่จะเคยได้ยินก็ยังยาก!
"ข้าก็ไม่รู้ที่มาของเขา
แม้แต่ข้า กระทั่งผู้ใหญ่ระดับสูงของสำนักจื่อเวยก็ยังไม่รู้ว่าเขามีที่มาอย่างไร
เขาจู่ ๆ ก็มาถึงสำนักจื่อเวยของเรา ขอเป็นศิษย์พี่ใหญ่
ไม่คิดว่าอาจารย์ใหญ่และผู้อาวุโสหลายท่านจะยอมให้เขาที่เพิ่งเข้าสำนักได้ไม่นานขึ้นเป็นศิษย์พี่ใหญ่ได้
ข้าไม่เคยยอมรับเขาเลยสักครั้ง แต่ตอนนี้ข้ายอมรับแล้ว
เขาสมควรเป็นศิษย์พี่ใหญ่ของสำนักจื่อเวยยิ่งกว่าข้าจริง ๆ
พลังของเขาแข็งแกร่งกว่าข้ามากนัก"
จี๋เยว่เอ่ยเสียงเบา สายตาที่นางมองเย่อวิ๋นเฟยก็เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นเช่นกัน
"เพียงแต่ คนของตระกูลเจ้าได้ล้อมจัตุรัสแห่งนี้ไว้แล้ว เกรงว่าพวกเขาคงไม่ยอมให้เย่อวิ๋นเฟยออกจากเมืองหลานไถไปโดยง่าย"
จี๋เยียนกวาดสายตามองรอบนอกจัตุรัส พบว่ามีกำลังคนของตระกูลเจ้าเป็นจำนวนมาก ล้อมรอบทั้งภายในและภายนอกจัตุรัสไว้แล้ว