"ไม่คิดว่าโอกาสนี้มาที่ทะเลชางหมางจะไม่ได้อะไรติดมือแม้แต่น้อย ยังเกือบเอาชีวิตไม่รอดที่นี่ เสียทั้งแรงเสียทั้งเวลา ช่างไม่คุ้มค่าเอาซะเลย"
นักปราบมือหนึ่งบางคนหันหลังมองทะเลกว้างใหญ่ไพศาลเบื้องหลัง พลางอดถอนหายใจออกมาไม่ได้
"พวกเรายังดีหน่อย แต่คนตระกูลเจ้าน่ะตายหมดสิ้น แม้แต่บรรพชนตระกูลเจ้าก็ยังเอาชีวิตไปทิ้งที่นี่
นั่นต่างหากถึงจะเป็นความสูญเสียครั้งใหญ่จริง ๆ"
คนข้าง ๆ เอ่ยปลอบ
"ทั้งหมดก็เพราะเจ้าซูเฟยนั่นแหละ!"
บางคนกัดฟันพูดด้วยความแค้น
ชั่วครู่เดียว ยานเหาะของเหล่านักปราบตงหวงก็หายลับไปสุดขอบฟ้า
"คุณชายซู พวกเราก็ต้องกลับกันแล้ว"
พระเถระเทียนเหลยเอ่ยกับเย่อวิ๋นเฟย
"ดี
ครั้งนี้ที่มาทะเลชางหมาง ได้รับความเมตตาจากท่านเจ้าอาวาสทั้งสองดูแลอยู่ตลอด ขอบคุณมาก"
เย่อวิ๋นเฟยตอบกลับ
"ฮ่า ๆ ๆ ...
คุณชายซู พูดไปแล้วพวกเราต่างหากที่ต้องขอบคุณท่าน
หากไม่ใช่เพราะท่าน พวกเราคงไม่ได้ผลประโยชน์มากมายขนาดนี้
คุณชายซู หากมีเวลาว่าง ขอเชิญแวะมาที่วัดเสียงใหญ่ของเราเป็นเพื่อนบ้างก็แล้วกัน"
พระเถระเทียนซาพูดพร้อมกับยิ้ม
"หากมีโอกาส ข้าจะไปแน่นอน"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้ารับ
"ทุกท่าน ได้มาเจอกันก็ถือเป็นวาสนา ขอฝากของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ ไว้เป็นที่ระลึกหน่อยเถิด"
หัวหน้าเผ่าเฒ่ายกมือขึ้น ขวดหยกนับสิบขวดลอยออกมา จากนั้นชี้มือไป ส่งขวดหยกห้าใบไปให้ลวี่อวี้กัง พระเถระเทียนเหลย และพระเถระเทียนซา ทั้งสามคน
"หัวหน้าเผ่าเฒ่า นี่มัน..."
ลวี่อวี้กังทั้งสามมองดูขวดที่อยู่ตรงหน้าด้วยความสงสัย
"เหล่านี้คือน้ำเทพสมุทร ทั้งสามท่านรับไว้เถิด"
หัวหน้าเผ่าเฒ่ายิ้มบาง ๆ
"น้ำเทพสมุทรที่เล่าลือกัน!"
ได้ยินคำพูดของหัวหน้าเผ่าเฒ่า ลวี่อวี้กังทั้งสามต่างก็สูดลมหายใจเย็นเยียบ