"เราตามไป ฆ่าได้เท่าไหร่ก็เท่านั้น!"
เย่อวิ๋นเฟยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าว
หลังจากการศึกครั้งใหญ่ครั้งนี้ ความแค้นระหว่างสองฝ่ายไม่อาจคลี่คลายได้อีกต่อไป ไม่สู้ฉวยโอกาสนี้สังหารยอดฝีมือเหล่านี้ในทะเลชางมัง เพื่อบั่นทอนกำลังของมหาอำนาจไม่กี่แห่งนั้น
"ดี เราตามไป!"
ลวี่อวี้กังพยักหน้า
"วัดเสียงใหญ่ของเรายืนอยู่ข้างคุณชายซูมาแต่แรก ย่อมไม่กลัวเรื่องใด ติดตามไปเถิด"
พระเถระเทียนเหลยและพระเถระเทียนซามองหน้ากันแล้วพยักหน้า
วัดเสียงใหญ่เข้าข้างเย่อวิ๋นเฟยตั้งแต่แรก บัดนี้เมื่อรู้ว่าเย่อวิ๋นเฟยเป็นปรมาจารย์โอสถระดับจี้ อีกทั้งมีพลังการต่อสู้ที่น่าหวาดหวั่นถึงเพียงนี้ ก็ยิ่งแน่วแน่ในปณิธาน
"ไล่ตาม!"
หัวหน้าเผ่าเฒ่าใช้พลังควบคุมน้ำนำพาทุกคนไล่ตามเรือที่อยู่ไกลออกไปอย่างบ้าคลั่ง
"เร็วเข้า!
บรรพชนตระกูลเจ้าถูกสังหารแล้ว พวกมันตามมาแล้ว!"
บนเรือด้านหน้า เหล่ายอดฝีมือแห่งตะวันออกป่ารับรู้ฉากที่บรรพชนตระกูลเจ้าถูกสังหาร ต่างพากันหวาดกลัวในใจ
รู้ไว้นะว่าบรรพชนตระกูลเจ้านี้เป็นหนึ่งในยอดฝีมืออันเลื่องชื่อแห่งตงหวง เป็นบุคคลใหญ่ที่เพียงแค่กระทืบเท้าทั้งตงหวงก็ต้องสั่นสะเทือน ไม่คิดเลยว่าจะมาล้มลงกลางท้องทะเลแห่งนี้
"ข้าเคยบอกพวกเจ้าอยู่ก่อนแล้วว่า ซูเฟยผู้นี้ชาติกำเนิดไม่ธรรมดา อย่าได้ไปยุ่งด้วย บัดนี้พวกเจ้าได้รู้แล้วกระมัง"
หยางซงหันหลังมองกองทัพที่ไล่ตามมาอย่างบ้าคลั่ง ส่ายหน้าแล้วกล่าว