ในขณะเดียวกัน เย่อวิ๋นเฟยก็พบว่าสายเลือดต้นตำรับภายในกายของเขาท่ามกลางสภาพแวดล้อมพลังแรงโน้มถ่วงอันน่าสะพรึงเช่นนี้ ดูเหมือนจะกำลังปรับปรุงแก้ไขตนเอง และยกระดับขึ้นไม่หยุด
การปรับปรุงของสายเลือดต้นตำรับนี้ ยังทำให้กายเริ่มก่อกำเนิดพลังกายที่มากขึ้นและหนาแกร่งยิ่งกว่าเดิม
“สภาพแวดล้อมพลังแรงโน้มถ่วงแบบนี้ สำหรับข้าดูเหมือนจะมีประโยชน์อย่างยิ่ง”
เย่อวิ๋นเฟยยิ่งรู้สึกปลื้มปีติใจ
แต่ก็ในขณะนั้นเอง เบื้องหน้ากลับมีฝุ่นทรายม้วนตัวขึ้นอย่างกะทันหัน ดินทรายฟุ้งกระจายเต็มฟ้าเหมือนฝนโคลนตกลงมาทั้งแผ่นฟ้า
จากนั้นเย่อวิ๋นเฟยก็มองเห็นท่ามกลางฝุ่นทรายที่ม้วนไหลนั้น มีอสูรยักษ์ตัวมโหฬารหนึ่งกำลังพุ่งตรงมาหาเขาด้วยความเร็วสูงลิ่ว
แล้วเย่อวิ๋นเฟยก็เห็นปูยักษ์ตัวใหญ่เทียมภูเขาปรากฏขึ้นตรงหน้า มันแกว่งก้ามยักษ์ทั้งสองข้าง ฟาดโจมตีมายังเขาอย่างดุดัน
“น่าทึ่งจริง”
เย่อวิ๋นเฟยมองปูยักษ์ตรงหน้าที่ใหญ่โตเทียมยอดเขา รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย แล้วร่างก็วาบหายไป พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าราวลูกปืนใหญ่ ชั่วอึดใจถัดไปก็ลงจอดบนหลังปูตัวนั้น ยกเท้ากระแทกลงหนึ่งครั้ง ทันใดนั้นปูยักษ์ก็ถูกอัดแนบแน่นกับพื้นดิน ขยับตัวไม่ได้อยู่หมัด
แต่สิ่งที่ทำให้เย่อวิ๋นเฟยแปลกใจคือ ขายาวทั้งแปดของปูตัวนี้ดิ้นพรวดดาวออกแรงผลักพื้นพร้อมกัน บังอาจขว้างตัวเย่อวิ๋นเฟยกระเด็นออกไปอย่างหนักหน่วง
“น่าทึ่งจริง ที่แกมีพลังกายถึงเพียงนี้!”
เย่อวิ๋นเฟยไม่อาจกลั้นชมออกมาเสียได้
ปูยักษ์ที่พ้นจากการถูกกดขี่แล้ว ก็แกว่งก้ามคมทั้งสองข้างโจมตีเย่อวิ๋นเฟยอีกครั้ง
พลังของปูยักษ์ตัวนี้น่ากลัวอย่างยิ่ง แถมคู่ก้ามนั้นคมกริบ สรรพชีวิตธรรมดาหากถูกมันหนีบได้ ย่อมถูกตัดขาดเป็นสองท่อนแน่นอน
ผ่านไปเพียงไม่กี่เพลง เย่อวิ๋นเฟยก็ยืนอยู่บนหลังปูยักษ์อีกครั้ง ใช้พลังกายอันแกร่งกล้ากดมันแนบพื้นดินอย่างแน่นหนา
ครั้งนี้ไม่ว่าปูยักษ์จะดิ้นรนเพียงไร ก็ไม่มีวันขว้างเย่อวิ๋นเฟยออกไปได้อีกแล้ว
“สายเลือดต้นตำรับของปูยักษ์พวกนี้ สำหรับข้าคงมีประโยชน์เช่นกัน”
เย่อวิ๋นเฟยปราบปรามปูยักษ์ตัวนี้จนถูกผนึกไว้ แล้วจึงกักขังมันไว้ในหอเงามายา