ตลอดมาที่ผ่านมา เขาเฝ้าปรารถนาจะได้พบจักรพรรดิกู่หวงสักครั้ง ไม่คิดเลยว่าจะมาพบกันในลักษณะเช่นนี้
"ไม่ต้องเศร้าไปเลย
จักรพรรดิกู่หวงกล่าวแล้วว่า ทุกอย่างเป็นไปตามบุพกรรม บางทีในอนาคตเจ้าอาจได้พบเขาอีกก็เป็นได้
จักรพรรดิองค์หนึ่ง จะไม่ล่มสลายง่าย ๆ เช่นนั้นหรอก
ต่อให้ล่มสลายไปจริง ๆ เขาก็ยังคงมีหนทางบางอย่างที่จะดำรงอยู่ต่อไปในโลกนี้"
เย่อวิ๋นเฟยพูดปลอบใจ
"ถูกต้อง!
แม้แต่จักรพรรดิกู่หวงเองก็ยังไม่แน่ใจว่า ตัวจริงของเขาตายหรือยังมีชีวิต ทุกอย่างเป็นไปได้ทั้งนั้น!
จักรพรรดิองค์หนึ่ง จะไม่ล่มสลายง่าย ๆ เช่นนั้นหรอก!"
ปรมาจารย์ฮุ่นได้ฟังคำพูดของเย่อวิ๋นเฟย ก็พยักหน้าอย่างหนักแน่น เริ่มมีกำลังใจขึ้นมา
"หนุ่มน้อย ข้าขอให้เจ้าช่วยทำสิ่งหนึ่งหน่อย"
ในเวลานี้ ชายชราชุดเทาก็หันมามองเย่อวิ๋นเฟยแล้วเอ่ยขึ้น
"สิ่งใดหรือ"
เย่อวิ๋นเฟยตะลึงไปครู่หนึ่ง
"ในอนาคต หากพบเจอเผ่าเทียนอิ้ง จงพาพวกเขามาหาข้า
อีกทั้ง หากมีโอกาส ก็ช่วยเหลือเผ่าเทียนอิ้งของเราด้วย"
ชายชราชุดเทากล่าว
"หากพบคนของเผ่าเทียนอิ้ง ข้าสามารถพาพวกเขามาหาท่านได้
แต่สำหรับการช่วยเหลือเผ่าเทียนอิ้ง ศัตรูของเผ่าเทียนอิ้งของท่านต้องน่าเกรงขามมากแน่นอน ข้าไม่แน่ใจว่าจะช่วยได้"
เย่อวิ๋นเฟยคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบ
"เจ้าทำได้
แม้แต่กู่หวงยังให้ความสำคัญกับเจ้าถึงเพียงนี้ ถึงกับคิดว่าพื้นฐานของเจ้าไม่ด้อยไปกว่าเขา นั่นแสดงว่าเจ้ามีศักยภาพไร้ขีดจำกัด
สายตาของกู่หวงนั้นสูงส่งยิ่งนัก แม้แต่เขายังชื่นชม ใครเล่าจะเป็นคนธรรมดา