ก่อนจะจากแดนศพไป เย่อวิ๋นเฟยหันกลับไปมองคราหนึ่ง เห็นเพียงบนนภาเบื้องไกล มีนกฟีนิกซ์สีดำตัวหนึ่งทะยานขึ้นสู่ฟ้า ทะลวงแตกห้วงมิติหนึ่ง แล้วพุ่งเข้าไปในช่องว่างนั้นจนหายลับไป
ยอดฝีมือแดนศพจำนวนมากไล่ตามไปติด ๆ อยากจะตามเข้าไปในช่องว่างมิติ แต่ก็มีเปลวไฟอเวจีสีดำอันน่าสะพรึงกลัวพวยพุ่งออกมาจากตรงนั้น และช่องว่างมิติก็เริ่มประสานกันอย่างรวดเร็ว
เย่อวิ๋นเฟยหมุนตัวพุ่งออกจากประตูแห่งแดนศพ
เวลานี้ ทางเข้าออกของแดนศพปิดสนิทไปนานแล้ว ทหารจำนวนมากเฝ้าอยู่ตรงนั้น
"ทุกคนระวัง ไอ้หนูมันมาแล้ว ท่านเจ้าโลกมีคำสั่ง ห้ามให้มันหนีออกไปเป็นอันขาด!"
ผู้เฒ่าที่นำทัพเห็นเย่อวิ๋นเฟยพุ่งตรงมาทางประตู ก็คำรามขึ้นเสียงดัง
ทันใดนั้น ยอดฝีมือขั้นนิ้วดาวสามคนนำทหารแดนศพจำนวนมากเข้าขวางเส้นทางของเย่อวิ๋นเฟย
"ใครขวาง ข้าฆ่ามัน!"
เย่อวิ๋นเฟยไม่หลบไม่เลี่ยง ใช้พลังร่างกาย ทองแท้ฮวงเต้าชิ้นแล้วชิ้นเล่าปรากฏขึ้นจากภายในกาย หนุนเสริมอยู่บนผิวเนื้อให้ทั่วทั้งร่างกลายเป็นสีทองอร่าม
ปุก ปุก...
เย่อวิ๋นเฟยบุกตะลุยตรงไป กองทัพแดนศพที่ขวางหน้าถูกชนแหลกละเอียดไปตามทาง
ผู้เฒ่าสามคนขั้นนิ้วดาวถูกเย่อวิ๋นเฟยชกทีละหมัด ฆ่าในชั่วพริบตา!
เพียงไม่นาน ทหารแดนศพที่เฝ้าประตูอยู่ก็แทบจะถูกเย่อวิ๋นเฟยสังหารจนหมดสิ้น!
"แค่ประตูของโลกเล็กเล็ก ๆ แค่นี้ ไม่อาจขวางข้าได้ ข้าจะพาเจ้าออกไปเอง"