นักพรตขั้นแปรวิถีเพียงหนึ่งเดียวต่อยชนะจ้าวขั้นลิขิตสวรรค์ที่สมบูรณ์ไร้ที่ติ!
เรื่องเช่นนี้ช่างน่าตกตะลึงยิ่งนัก!
"ซูเฟย เจ้า..."
ตลอดกระบวนการทั้งหมด จี๋เยียนยืนอยู่ข้างกายเย่อวิ๋นเฟย สัมผัสถึงพลังกายอันน่าสะพรึงกลัวที่เย่อวิ๋นเฟยปลดปล่อยออกมาเมื่อชก สีหน้าตกใจจนแทบสีเปลี่ยน นางพบว่า แม้แต่นางเองก็ไม่อาจต้านทานหมัดนี้ได้!
ในความคิดของนาง เย่อวิ๋นเฟยเป็นเพียงภาพลักษณ์ที่อ่อนแอมาโดยตลอด เพียงแต่เรื่องพนันหินเท่านั้นที่น่าทึ่ง
แต่บัดนี้ เย่อวิ๋นเฟยกลับแสดงพลังต่อสู้ออกมาเช่นนี้ ทำให้นางตะลึงจนพูดอะไรไม่ออก
"เป็นไปได้อย่างไร!"
จี๋เยว่ก็ตกตะลึงยิ่งนัก
แม้แต่มั่วชิงเสวียน องค์ชายสาม ซีเมินอี้เจี้ยน ต่างก็มองเย่อวิ๋นเฟยด้วยสายตาประหลาดใจ
"เจ้าก็เป็นลูกหลานตระกูลเจ้าสินะ"
หลังจากเย่อวิ๋นเฟยเอาชนะเจ้าเทียนหยูได้ มิได้นั่งลงบนเบาะซึ่งแทนที่อันดับที่สามสิบ กลับเดินไปหาลูกหลานตระกูลเจ้าอีกคนหนึ่ง
ลูกหลานตระกูลเจ้านั่งขัดสมาธิบนเบาะซึ่งแทนที่อันดับที่สองร้อยห้าสิบ
"เจ้า..."
ลูกหลานตระกูลเจ้าคนนี้ทั้งตกใจทั้งโกรธ
แม้แต่เจ้าเทียนหยูก็ยังถูกชกกระเด็น เขาไม่มีแม้แต่ความกล้าจะต่อสู้กับเย่อวิ๋นเฟย
ตูม!
เย่อวิ๋นเฟยไม่มีคำพูดไร้สาระ ชกหมัดหนึ่งไป พลังกายอันเกรียงไกรหลั่งไหลออกมา
"อย่าฆ่าข้า!"
ลูกหลานตระกูลเจ้าตกใจจนหน้าซีด ร้องตะโกน
ปัง!
หมัดของเย่อวิ๋นเฟยยังไม่ทันถึง ลูกหลานตระกูลเจ้าก็ถูกแรงสั่นสะเทือนกระเด็นออกไป ตกอยู่บนพื้นนอกเวที สลบไสลไม่รู้สึกตัว