“ขอบพระคุณผู้อาวุโส”
เมื่อได้ยินดังนั้น เย่อวิ๋นเฟยก็ปลื้มใจเป็นอย่างยิ่ง
จารึกดาบดำมารนั้นแน่นอนว่าเป็นฝ่าเป่าสายดาบที่ทรงพลังอำนาจอย่างหาที่ติมิได้ ถ้าเทพกระบี่เทียนลวกชี้แนะวิธีการใช้งานให้เขา จารึกนั้นย่อมแสดงพลังอันยิ่งใหญ่กว่าเดิมอย่างแน่นอน
เมื่อเทพกระบี่เทียนลัวพูดจบ ก็มีข้อมูลจิตวิญญาณหนึ่งสายพุ่งเข้าสู่ทะเลวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟย
ช่วงเวลานี้ ค่ายกลเส้นมังกรพิทักษ์แดนนั้นได้ลำเลียงพลังงานจากทั่วทั้งมหาทวีปแดนกระบี่ส่งเข้าสู่โลกใต้พิภพอย่างไม่ขาดสาย แล้วกลายเป็นพลังของม่านพลังกั้นชั้นนั้น คอยเสริมความมั่นคงให้กับม่านพลังกั้นตลอดเวลา
ยิ่งม่านพลังมั่นคงขึ้นเท่าไร สภาพเทพกระบี่เทียนลัวยิ่งดีขึ้นเท่านั้น ตอนนี้แม้ระหว่างเขากับเย่อวิ๋นเฟยจะมีม่านพลังกั้นอยู่ แต่ก็สื่อสารกันได้อย่างปกติตลอดเวลา
เย่อวิ๋นเฟยอ่านข้อมูลจิตวิญญาณที่เพิ่งพุ่งเข้าสู่ทะเลวิญญาณของตน แล้วก็พบว่ามันเป็นวิธีใช้จารึกดาบดำมารดูดกลืนมหาวิถีดาบและกฎแห่งวิถีดาบอย่างแท้จริง
“ผู้อาวุโส ข้าน้อยขอโอบาปโอบถามสักหน่อย ตอนนี้ท่านอยู่ในสภาพใด ถูกขังอยู่ในม่านพลังนี้ไม่อาจออกมาได้หรือ?
หากมีสิ่งใดที่ข้าน้อยพอจะช่วยเหลือได้ ขอให้ท่านสั่งการมา”
เย่อวิ๋นเฟยลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงเอ่ยถาม
“ม่านพลังนี้แท้จริงคือสิ่งที่ข้าวางไว้ที่นี่เอง ทว่าตอนนี้ข้ายังไม่อาจออกจากที่แห่งนี้ได้ชั่วคราว ตัวเจ้าตอนนี้ก็ไม่มีอะไรที่ช่วยข้าได้
จงตั้งใจบำเพ็ญเถิด เมื่อในภายภาคหน้าเจ้าเติบใหญ่ถึงขั้นนั้นได้ บางทีอาจมีโอกาสช่วยข้าก็ได้ แต่ตอนนี้เจ้ายังไม่แข็งแกร่งพอ”
เทพกระบี่เทียนลัวกล่าว
“ขอให้ผู้อาวุโสวางใจ ข้าน้อยจะตั้งใจบำเพ็ญอย่างแน่นอน
ผู้อาวุโส ต่อไปหากมีสิ่งใดที่ข้าน้อยต้องทำ โปรดสั่งการมาเถิด”
เย่อวิ๋นเฟยรีบตอบกลับ
“ข้าจะประจำการรักษาที่นี่จนกว่าภารกิจของข้าจะสำเร็จ
เมื่อถึงวันที่ข้าต้องการความช่วยเหลือจากเจ้า ข้าจะไม่อ้อมค้อมกับเจ้าหรอก”
เทพกระบี่เทียนลัวกล่าว
“เอาละ เจ้าจงกลับไปเถิด ต่อไปข้าจะอยู่ที่นี่ตลอดไป
หากมีสิ่งใดในวิชากระบี่ที่ยังไม่เข้าใจ มาหาข้าที่นี่ได้ทุกเมื่อ”
เทพกระบี่เทียนลัวกล่าว
“เช่นนั้นแล้ว ผู้อาวุโส ข้าน้อยขอลา”