"สามารถวางแม่น้ำหวงเฉวียนขนาดใหญ่ได้ขนาดนี้ และยังทำให้ศพเหล่านี้เกิดสติปัญญาศพเบื้องต้นได้ ต้องมีปฐพีจารย์ผู้ชำนาญมาลงมือวางแผนด้วยตนเองแน่นอน!"
เย่อวิ๋นเฟยจ้องมองศพที่ดวงตาเปล่งแสงสีเขียวในแม่น้ำ รู้สึกหวาดหวั่นอยู่ในใจ
หวงเฉวียนหรืออีกชื่อหนึ่งคือแม่น้ำยมโลกในวิชาดูตำแหน่ง ถือเป็นสถานที่อันตรายที่แปลกประหลาดชนิดหนึ่ง
หลุมฝังศพของผู้ทรงอำนาจหลายแห่งชอบจัดวางแม่น้ำเหมิงไว้เพื่อปกป้องสุสาน และในแม่น้ำยังเลี้ยงศพไว้มากมาย ใช้เป็นยามเฝ้าหลุมศพ
หวงเฉวียนและศพที่เลี้ยงไว้ล้วนชั่วร้ายและอำมหิตยิ่งนัก
"แม่น้ำสายนี้คือหวงเฉวียนในตำนาน!"
จู่ๆ ชายชราคนหนึ่งก็อุทานเสียงเบา
เห็นได้ชัดว่าเขารู้จักหวงเฉวียนเป็นอย่างดี
"ว่ากันว่าในหลุมฝังศพของปรมาจารย์ผู้แข็งแกร่งหลายแห่งมีหวงเฉวียน ข้ามหวงเฉวียนไปได้จึงจะถึงหลุมศพที่แท้จริง!
อีกฝั่งของแม่น้ำสายนี้ต่างหากที่เป็นหลุมศพที่แท้จริงของบูรพาจารย์กู่เหยา
นั่นก็หมายความว่าสมบัติที่แท้จริงของบูรพาจารย์กู่เหยาก็อยู่ที่อีกฝั่งเช่นกัน!"
ชายชราอีกคนกล่าวขึ้น
ชายชราทั้งสองนี้มาจากตระกูลใหญ่ในป่าตะวันออก เคยผ่านโลกมามาก
สมบัติที่แท้จริงของบูรพาจารย์กู่เหยา!
ทุกคนได้ยินดังนั้น สายตาก็เริ่มเร่าร้อนขึ้นมา
บูรพาจารย์กู่เหยาเป็นปรมาจารย์ผู้แข็งแกร่งที่มีชื่อเสียงโด่งดังในป่าตะวันออกโบราณ เคยปราบยุคหนึ่งให้สงบลง ทุกคนในใจต่างคาดเดาว่าในหลุมฝังศพของบูรพาจารย์กู่เหยาอาจมีมรดกทั้งชีวิตของเขาหลงเหลืออยู่!
"ไปกันเถอะ เราบินข้ามไปเลย!"
มีคนทนไม่ไหว ร่างเคลื่อนไหว ลอยตัวขึ้นฟ้า พุ่งไปยังอีกฟากของแม่น้ำ
"เราก็ไปด้วย!"
เห็นมีคนนำหน้า นักพรตหลายคนไม่อยากตกอยู่ข้างหลัง ต่างพากันใช้วิชาตัวเบา เตรียมข้ามแม่น้ำสีดำสนิทที่อยู่ตรงหน้า