ไม่นานนัก ภายใต้การนำของเย่อวิ๋นเฟยและผู้อาวุโสสาม กองกำลังสำนักจื่อเวยก็ข้ามแม่น้ำไปถึงฝั่งตรงข้ามได้อย่างราบรื่น!
ศพทั้งหลายในแม่น้ำไม่มีท่าทีใดๆ!
"ข้ามมาแล้ว!"
ผู้คนในสำนักจื่อเวยต่างตื่นเต้นเป็นอย่างมาก
ครืนๆๆ...
ขณะนี้ บนต้นน้ำของแม่น้ำ ยังคงมีเสียงต่อสู้อันดุเดือดดังมาไม่ขาดสาย
เห็นได้ชัดว่า การต่อสู้อันดุเดือดระหว่างเหล่านักพรตกับศพยังคงดำเนินอยู่
"หลุมฝังศพที่แท้จริงของผู้อาวุโสกู่เย่าควรอยู่ข้างหน้า ไปกัน!"
เย่อวิ๋นเฟยโบกมือ นำผู้คนพุ่งไปข้างหน้า
แผ่นดินเบื้องหน้าเริ่มสว่างไสวขึ้น ทอดสายตามองไป เห็นแมกไม้นานาพันธุ์เขียวขจี เงื้อมไม้ลดหลั่นกันไปมา ปราณวิญญาณเข้มข้นจนกลายเป็นหมอก ลอยละล่องอยู่ระหว่างแมกไม้ราวกับแพรพรรณหลากสี
เมื่อเดินอยู่บนแผ่นดินผืนนี้ ทำให้ผู้คนรู้สึกอบอุ่นใจโดยไม่รู้ตัว
ที่นี่ไม่เหมือนภายในหลุมฝังศพเลยสักนิด แต่กลับเหมือนที่พำนักของเซียน!
"มีสิ่งผิดปกติอยู่บ้าง
แผ่นดินผืนนี้กลับดูดซับปราณวิญญาณจากภายนอกตลอดเวลา!"
เย่อวิ๋นเฟยรู้สึกระแวดระวังขึ้นมาในใจ
เพราะว่าสิ่งที่คนตายต้องการคือปราณหยินและปราณศพ ปราณทั้งสองนี้สามารถทำให้ศพคงอยู่ได้นาน ส่วนคนเป็นต่างหากที่ต้องการปราณวิญญาณ
ที่นี่เป็นหลุมฝังศพของผู้อาวุโสกู่เย่า กลับมีปราณวิญญาณเข้มข้นขนาดนี้ ดูเหมือนจะใช้เพื่อหล่อเลี้ยงบางสิ่งบางอย่าง
ความผิดปกตินี้เองที่ทำให้เย่อวิ๋นเฟยรู้สึกระแวงในใจ