"หืม?
นั่นอะไร?
ดูเหมือนจะเป็นค่ายกลขนาดใหญ่!"
ทันใดนั้น เย่อวิ๋นเฟยก็มองเห็นค่ายกลขนาดใหญ่เบื้องหน้า ครอบคลุมแผ่นดินอันกว้างใหญ่ไพศาลผืนหนึ่ง
ภายในค่ายกล แสงเซียนส่องประกายเจิดจ้า นกเซียนและสัตว์เซียนนานาชนิดวิ่งเล่นไล่ล่ากันอย่างสนุกสนาน ดอกไม้เซียนและสมุนไพรเทพมากมายขึ้นอยู่ทั่วทุกหนแห่ง เมฆมงคลและไอพิสุทธิ์หลากสีสันพลิ้วไหว สมกับเป็นดินแดนแห่งเซียนเสียจริง!
"นั่นอะไรกัน?"
"หรือว่าจะเป็นที่อยู่ของเทพเซียน?"
...
ซือถูคงเอ๋อ หูเมี่ยว หวงซาง ผู้เฒ่าอาภรณ์เขียว พานว่านจวินและรู่เอ๋อร์ ต่างพากันตะลึงงันมองภาพเบื้องหน้าอย่างไม่อยากเชื่อสายตา
มองไปแต่ไกล โลกภายในค่ายกลนั้น ช่างราวกับแดนเซียนเก้าสวรรค์เสียจริง!
ยืนอยู่ไกล ๆ ก็ยังสัมผัสได้ถึงกระแสพลังชีวิตอันเข้มข้นที่พัดโหมเข้าหา แม้แต่ซึมซาบเข้าทางตา หู จมูก ปาก ไหลเวียนหลอมรวมเข้ากาย ทำให้พลังวิญญาณเพิ่มพูนขึ้นในชั่วพริบตา
"ข้าเข้าใจแล้ว ทำไมเทียนไวเทียนแห่งนี้ถึงมีพลังจิตวิญญาณเข้มข้นยิ่งกว่าโลกภายนอกเป็นไหน ๆ ก็เพราะดินแดนเซียนภายในค่ายกลนี่เอง!"
"ดินแดนเซียนภายในค่ายกลแผ่ซึมพลังวิญญาณออกมาอย่างไม่ขาดสาย ทำให้เทียนไวเทียนแห่งนี้นอกจากพลังวิญญาณจะอุดมสมบูรณ์แล้ว ยังอุดมไปด้วยสมุนไพรล้ำค่า แร่คริสตัล และสมบัติแห่งสวรรค์และปฐพีนานาชนิดอีกด้วย"
เย่อวิ๋นเฟยมองดินแดนเซียนภายในค่ายกลที่อยู่ไกลออกไป เอ่ยขึ้นอย่างช้า ๆ
"พี่ซู หากพวกเราเข้าไปในค่ายกลนั่นได้ จะได้สิ่งของที่น่าอัศจรรย์บ้างหรือไม่?"
ซือถูคงเอ๋อได้ยินคำพูดของเย่อวิ๋นเฟย แววตาเริ่มร้อนแรงขึ้น จึงเอ่ยถามเย่อวิ๋นเฟย
"แน่นอน ภายในค่ายกลนั้นต้องซ่อนสมบัติล้ำค่าไว้อย่างแน่นอน แต่ว่า ด้วยกำลังของเจ้า คิดจะเข้าไปในค่ายกลนั้น อย่าได้หวังเลย"