"ท่านปู่แปด เจ้าจะพูดกับท่านหนุ่มเย่อย่างนั้นได้อย่างไร ท่านหนุ่มเย่มาช่วยพวกเรา
ท่านปู่แปดวางใจเถิด ตราบใดที่ท่านหนุ่มยังอยู่ คนสายสกุลของพวกเราย่อมไม่เป็นอันตราย"
ฉินเสี่ยวอวี่ได้ยินท่านปู่แปดใช้น้ำเสียงแบบนั้นพูดกับเย่อวิ๋นเฟย ตกใจจนตัวสั่น
เพราะนางเคยเห็นมาหลายครั้งว่าผู้แข็งแกร่งระดับเทพแท้ยืนอยู่ข้างกายเย่อวิ๋นเฟยอย่างเกรงกลัวเคารพนบนับ แต่ท่านปู่แปดคนนี้เป็นเพียงเทพห้วงว่าง กลับกล้าใช้ท่าทีแบบนี้พูดกับเย่อวิ๋นเฟย นางเป็นห่วงว่าถ้าเย่อวิ๋นเฟยโกรธขึ้งมา จะตบท่านปู่แปดกระเด็นไปไกลด้วยฝ่ามือเดียวหรือไม่
"เสี่ยวอวี่ ข้าไม่ได้พูดเล่นกับเจ้า ตอนนี้สถานการณ์เลวร้ายมาก คนสายสกุลของพวกเรากำลังถูกสังหารหมู่อย่างน่าสยดสยอง สายของลุงใหญ่ของเจ้าได้ดึงมือสังหารฝีมือฉกาจฉกรรจ์ระดับน่าสะพรึงกลัวมากลุ่มหนึ่ง บัดนี้ทั่วทั้งหมู่โลกกู่ฉินเต็มไปด้วยพวกมันหมดแล้ว
เจ้ารีบหนีไปซะ ก่อนที่พวกมันจะสำรวจพบตัวเจ้า ข้าจะสกัดกั้นไว้ให้ ถ้าชักช้าอีก เมื่อพวกมันพบร่องรอยของเจ้า ย่อมไม่ปล่อยเจ้าไปแน่ เรื่องนี้ไม่ต้องสงสัย รีบไปเดี๋ยวนี้"
ท่านปู่แปดตอนนี้ใจเสียใจไหม้ รีบรัวเรียกฉินเสี่ยวอวี่ตลอดเวลา
"ท่านหนุ่มเย่ ถ้าเขาเป็นฝ่ายมีท่าทีแบบนี้ ข้าเห็นว่าพวกเราไปจากที่นี้เถิดดีกว่า ไม่ต้องยุ่งกับเรื่องนี้อีก"
ณ ขณะนี้ บรรพชนเผ่ามารปฐพีและผู้เฒ่าเทพแท้ทั้งหลายล้วนยืนเรียงอยู่เบื้องหลังเย่อวิ๋นเฟยหมดแล้ว
"ท่านปู่แปด อย่าพูดเหลวไหล!
ข้าฝ่ายาลนานเพียงใดกว่าจะอ้อนวอนให้ท่านหนุ่มเย่ยอมมาได้ ถ้าเจ้ายังทำแบบนี้ต่อไป จนท่านหนุ่มเย่โกรธจนหนีไป สายสกุลของพวกเราก็จบสิ้นจริง ๆ"
ฉินเสี่ยวอวี่ได้ยินถ้อยคำของท่านปู่แปดก็ใจเสียใจไหม้เช่นกัน เพราะนางเองก็เพิ่งอ้อนวอนเย่อวิ๋นเฟยมาอย่างยากลำบากจริง ๆ
"เสี่ยวอวี่ ถ้าเจ้ายังทำตัวแบบนี้อีก ท่านปู่แปดก็จะโกรธแล้วนะ"
น้ำเสียงของท่านปู่แปดกะทันหันกลับเข้มงวดขึ้น และปลดปล่อยแรงกดดันแห่งพลังของตน พร่างพรายมาปราบปรามฉินเสี่ยวอวี่กับพวกเย่อวิ๋นเฟยเหมือนคลื่นมหาสมุทร