หม้อดำใบใหญ่โผล่มาครอบหัวองค์รัชทายาท องค์รัชทายาทตรัสว่า ชาตินี้คงทำบุญไว้ไม่พอ จึงต้องมาเจอเคราะห์ซ้ำกรรมซัด เมื่อพระทัยยิ่งแค้นเคืองเจียงถู ทรงหมายจะกำจัดให้สิ้นซากอยู่ตลอด และก็ทรงขุ่นเคืองพระทัยต่อฮ่องเต้เฒ่าด้วยสารพัดเรื่อง
แม้ไม่อาจตรัสออกไป แต่ก็มิได้ห้ามพระทัยคิด ฮ่องเต้เฒ่ายิ่งแก่ยิ่งสับสนหลงเหลือเกิน
บังอาจถามได้หรือว่า ใต้หล้านี้มีราชโอรสที่ครองตำแหน่งรัชทายาทถึงสามสิบปีงั้นหรือ?
ในพระทัยบังเกิดความเร่งร้อน ร้อนใจอยากจะกุมอำนาจ ระทึกอยากวิ่งไปยังเบื้องหน้าฮ่องเต้เฒ่า แล้วกล่าวคำภักดีเสียงดังว่า ลูกขอแบ่งเบาพระภาระของเสด็จพ่อ เสด็จพ่อตั้งแต่นี้จงวางพระทัยหลอมโอสถบำเพ็ญเซียนในพระราชวังไท่จี๋เถิด ราชกิจทั้งปวงในราชสำนัก ข้าในฐานะรัชทายาท ย่อมไม่ปฏิเสธหน้าที่ เมื่อได้รับความช่วยเหลือจากเหล่าขุนนาง ก็จะจัดการอย่างดี ไม่ให้พระบิดาต้องทรงกังวลแม้สักนิด
เสียดายเพียงแต่ เขาทำได้เพียงคิดไปเองเท่านั้น
ฮ่องเต้เฒ่าตำหนิองค์รัชทายาทแล้ว ยังไม่หายโมโห ยังเรียกเหล่าขุนนางมาเข้าเฝ้า แล้วด่าอีกยกใหญ่ ว่าขุนนางทั้งหลายไม่รู้จักแบ่งเบาพระภาระของจอมราชัน วัน ๆ เอาแต่ถือเอาสารพัดเรื่องจุกจิกเล็กน้อยมารบกวนพระองค์ ทำให้เสียเวลาเรื่องใหญ่คือการหลอมโอสถ
แล้วยังต่อหน้าเหล่าขุนนาง ต่อว่าเจียงถูอีกคำใหญ่ ว่าเจ้าผู้นี้ทรยศต่อพระมหากรุณาธิคุณ ปลดเจียงถูออกจากตำแหน่งทันทีในที่ประชุม ให้กลับบ้านไปขบคิดสำนึกผิด
เหล่าขุนนางเห็นแล้วก็รู้กันถ้วนหน้า ฮ่องเต้ทำท่ายกใหญ่แต่กลับปล่อยเบา ชัดเจนว่าจะปกป้องเจียงถูต่อไป
ปลดตำแหน่งน่ะหรือ เรื่องแค่นี้จะเอาอะไรมันใหญ่
เจียงถูจะกลับเข้ารับตำแหน่งเมื่อไหร่ก็ได้ บางทีอาจได้เลื่อนขั้นอีกขั้นด้วยซ้ำ แค่เพียงฮ่องเต้เฒ่าออกปากคำเดียว