ลู่ฟู่เห็นลู่หยางขี่รถสามล้อคันใหม่เอี่ยมกลับบ้าน ก็ถึงกับอึ้งไป ไม่รู้ว่าเงินที่ลู่หยางใช้ซื้อรถสามล้อมาจากไหน หรือว่าไปทำเรื่องไม่ดีอะไรมา
คิดได้ดังนั้น ลู่ฟู่ก็รีบถามอย่างเป็นห่วงว่า “หยางเอ๋ย เงินที่แกใช้ซื้อรถสามล้อมาจากไหนกันแน่ อย่าไปทำเรื่องผิดกฎหมายเชียวนะ...”
โจวกุ้ยฮวาก็ร้อนใจไม่น้อย รีบพูดว่า “หยางเอ๋ย รีบอธิบายให้แม่ฟังให้ชัดทีว่าเงินนี่มาจากไหน สมองแกเพิ่งกลับมาเป็นปกติ แม่ไม่อยากเห็นแกเดินผิดทางอีก...”
ลู่หยางได้ยินแล้วก็ได้แต่จนใจ!
ไม่นานก่อนหน้านี้ พอหลี่หงเสียเห็นเขาซื้อรถสามล้อ ก็เดาว่าเขาอาจเข้าเมืองไปเป็นเด็กเลี้ยงของเหลือเงินหนุ่มหน่อย หรือไม่ก็ไปทำเรื่องไม่ดีอะไรมา
พอกลับถึงบ้าน คนในครอบครัวก็พากันคิดว่าเขาอาจเข้าเมืองไปทำเรื่องผิดกฎหมาย ถึงได้หาเงินก้อนใหญ่มาซื้อรถสามล้อได้
ที่จริงแล้ว การคาดเดาเหล่านี้ก็สมเหตุสมผลดี อย่างไรเสียสมองของลู่หยางเพิ่งกลับมาเป็นปกติ แค่เข้าเมืองไปขายลูกท้อน้ำผึ้ง กลับมาก็ซื้อรถสามล้อ แล้วยังมีของดี ๆ อีกหลายอย่างอยู่ท้ายกระบะ ไม่ต้องพูดถึงพ่อแม่กับน้องสาว ต่อให้เป็นตัวเขาเองที่ไม่รู้เรื่อง ก็คงอดคิดไปต่าง ๆ นานาไม่ได้เหมือนกัน
ลู่หยางจึงเตรียมจะอธิบายให้คนในครอบครัวฟังอย่างใจเย็น แต่ตอนที่เขากำลังจะหยิบสัญญากับข้อมูลการโอนเงินออกมา กลับมีเด็กแสบกลุ่มหนึ่งที่ตามเขามาดูความครึกครื้นตรงประตูบ้าน รวมถึงชาวบ้านอีกหลายคนเดินเข้ามาในลานบ้าน