วันนี้ตอนเที่ยง โรงแรมเซวียนหยวนมีลูกค้าแน่นขนัดเป็นประวัติการณ์ เพราะเฉิงเซวียนหยวนเตรียมการล่วงหน้าไว้แล้ว
ผู้จัดการสาวสวยผู้ช่วยเฉิงเซวียนหยวนดูแลและบริหารโรงแรม กำลังจะโทรศัพท์ไปแจ้งข่าวดีให้เขาทราบ แต่เธอเพิ่งหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ก็เห็นลูกค้าคนหนึ่งที่เพิ่งเดินเข้ามารับประทานอาหารกำลังรับสาย
จากนั้นลูกค้าคนนั้นก็พาลูกค้าอีกหลายคนที่ตั้งใจจะมากินข้าวด้วยกัน วิ่งออกไปข้างนอกอย่างเร่งรีบโดยไม่รู้สาเหตุ
เธอได้ยินเขาพูดว่าอาหารผักเซียนของโรงแรมหลงถิงไม่เพียงอร่อยเลิศรส แต่ยังมีสรรพคุณวิเศษช่วยบำรุงกระเพาะอาหารอีกด้วย
ผู้จัดการสาวยังไม่ทันหายงุนงง ก็ต้องประหลาดใจอีกครั้ง เมื่อลูกค้าบางโต๊ะที่กำลังรับประทานอาหารอยู่รับโทรศัพท์ แล้วพากันออกไปอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
เรื่องเช่นนี้ดูเหมือนจะลุกลามเป็นลูกโซ่ ลูกค้าจำนวนมากทยอยวิ่งออกไปอย่างไม่ทราบสาเหตุ
ทุกคนต่างพูดถึงอาหารผักเซียนกันไม่ขาดปาก!
คราวนี้เธอถึงได้ร้อนใจ รีบโทรหาเฉิงเซวียนหยวน เพราะรู้ว่าไม่นานมานี้เขาพาคนไปที่โรงแรมหลงถิง จึงอยากถามว่าอาหารผักเซียนของโรงแรมหลงถิงมีเรื่องอะไรกันแน่
พอได้ยินผู้จัดการสาวถาม เฉิงเซวียนหยวนก็พอจะเดาสภาพของโรงแรมเซวียนหยวนในตอนนี้ได้ สีหน้าพลันหม่นหมองราวกับเถ้าถ่าน
เขารู้ว่าการประลองพนันครั้งนี้ เขาแพ้แน่นอนแล้ว
ขณะนั้นเอง เสียงฝีเท้าเร่งรีบก็ดังขึ้นนอกห้องตี้หวาง ไม่นานผู้จัดการลั่วก็เดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว เธอไม่สนใจคนอื่นที่อยู่ในห้อง รีบรายงานด้วยความตื่นเต้นว่า “ประธานคะ! มีข่าวดีค่ะ อาหารผักเซียนที่เราเพิ่งเปิดตัวขายดีเป็นประวัติการณ์เลยค่ะ!”