«พุ่งชนภูผา!»
จางจวินเปล่งเสียงต่ำแผ่ว ไหล่กดต่ำ บิดเอว ส่งสะโพก แรงทั่วร่างบิดรวมเป็นหนึ่งในชั่วพริบตา ราวกับสายธนูที่ขึงตึงถูกปล่อยออกอย่างฉับพลัน ไหล่ของเขาพุ่งกระแทกอกกว้างของอาเปียวเต็มแรงดุจค้อนทลายประตูเมือง!
«ปัง!»
ร่างกำยำหนักเกือบ 100 กิโลกรัมของอาเปียวราวกับถูกรถบรรทุกที่แล่นมาด้วยความเร็วพุ่งชนเข้าอย่างจัง เท้าทั้งสองลอยจากพื้น ร่างกระเด็นถอยหลังไป!
«กร๊อบ!» เสียงกระดูกหักดังชัดเจน
อาเปียวร้องโหยหวน ร่างกระแทกลูกน้องสองคนที่พุ่งเข้ามาจากด้านหลังจนล้มกลิ้งกองรวมกัน เลือดพุ่งออกจากปากของเขา ไม่รู้ว่ากระดูกอกหักไปกี่ซี่แล้ว นอนร้องครวญครางอยู่บนพื้น ขยับไม่ได้ หมดสภาพต่อสู้โดยสิ้นเชิง
ทุกอย่างเกิดขึ้นในชั่วพริบตา!
ลูกน้องคนอื่น ๆ ยังมองไม่ทันด้วยซ้ำว่าจางจวินขยับอย่างไร ก็เห็นอาเปียว คนที่เก่งที่สุดในกลุ่ม กระเด็นออกไปเหมือนกระสอบขาด ๆ!
ทุกคนพากันตะลึงงัน แรงบุกทะลวงที่กำลังพุ่งเข้ามาชะงักลงทันที
แต่จางจวินไม่หยุดมือ!
ราวกับเขากลายเป็นหลี่ซูเหวิน «เทพทวน» ผู้มีชีวิตอยู่ในยุคสาธารณรัฐจีน หมัดและเท้ากระหน่ำออกไปดุจพายุโหมกระหน่ำ!
หมัดค้ำค้อน (ธนูพัง ศรพุ่งฉับไว)!
มังกรลง (ขุนเขาทั้งห้าพุ่งทะยานสู่ฟ้า)!
พยัคฆ์หมอบ (หกประสานหมอบติดพื้น)!
ฝ่ามือผ่าภูผา!
ฝ่ามือสำรวจม้า!
พยัคฆ์โอบ!
วงแขนเกี่ยวสะโพก!
ท่วงท่าคลาสสิกของมวยแปดสุดยอดล้วนพลิกแพลงออกมาได้อย่างคล่องแคล่ว ทว่าทุกกระบวนท่ากลับดุดันไร้ปรานี เล็งจุดสำคัญทั้งสิ้น!