บทที่ 58 หลิงโส่วพ้นเรือนจำ
ลู่อวี่นั่งอยู่ในห้องสังเกตการณ์ส่วนกลาง นิ้วเลื่อนผ่านหน้าจอสมองกลเพื่อเรียกดูรายงานประเมินพลังจิตฉบับล่าสุดของหลิงโส่ว ค่าการพังทลายอยู่ที่ 69 ทรงตัวต่อเนื่องเกิน 48 ชั่วโมง โครงสร้างแดนจิตสมบูรณ์ ไม่มีสัญญาณก่อจลาจล และไม่มีความเสี่ยงที่จะกลายเป็นบ้าคลั่ง
เขาดันแว่นกรอบทองขึ้น แล้วอ่านรายงานซ้ำไปซ้ำมาสองรอบ เมื่อยืนยันว่าข้อมูลถูกต้องจึงเปิดช่องทางสื่อสาร ส่งหนังสือแจ้งพ้นเรือนจำไปยังเผ่าเหยี่ยวเทียนหลิงอย่างเป็นทางการ
ข่าวส่งออกไปได้ไม่ถึงครึ่งวัน เหนือน่านฟ้าเรือนจำหมายเลขศูนย์ก็มีเสียงแหวกอากาศแหลมบาดหูดังขึ้น นั่นไม่ใช่เสียงเครื่องยนต์ยานบิน แต่เป็นเสียงปีกของนกล่าเหยื่อขนาดใหญ่บางชนิดฉีกอากาศขณะดิ่งลงมาด้วยความเร็วสูง
เย่ถังกำลังย่อตัวถอนวัชพืชอยู่ในลาน พอได้ยินเสียงก็เงยหน้าขึ้น เห็นเงาสีน้ำตาลเข้มสายหนึ่งพุ่งลงมาจากขอบฟ้า ร่อนลงตรงหน้าประตูใหญ่ของเรือนจำ
กระแสลมจากผู้มาเยือนตอนแตะพื้นพัดกรวดหน้าประตูให้กลิ้งไปหลายตลบ เจ้าหน้าที่หน่วยรักษาการณ์สองคนถูกลมซัดจนถอยหลังไปครึ่งก้าว ก่อนจะรีบยืนตรงทำความเคารพ
หลิงหลาน หัวหน้าเผ่าเหยี่ยวเทียนหลิงคนปัจจุบัน และหนึ่งในมนุษย์สัตว์เพศเมียเพียงไม่กี่คนในจักรวรรดิที่ปลุกพลังต่อสู้ให้ตื่นขึ้นมาได้
เกราะหนังสีน้ำตาลเข้มบนตัวเธอยังมีเกล็ดน้ำแข็งเกาะจากการบินอยู่บนที่สูง บ่าขวาประทับตราประจำเผ่าเหยี่ยวเทียนหลิง รูปร่างสูงกว่าเพศเมียทั่วไปเต็มศีรษะ ไหล่กว้าง แขนกำยำเป็นมัด เธอยืนอยู่บนถนนกรวดหน้าเรือนจำด้วยรัศมีทรงอำนาจจนเจ้าหน้าที่รักษาการณ์รอบข้างแทบไม่กล้าหายใจแรง
ใบหน้าของเธอคล้ายหลิงโส่วอยู่ห้าหกส่วน คิ้วตาคมกริบราวกับถูกคมมีดสลักไว้ ดวงตาสีเทาเงินเหมือนกัน แต่เมื่ออยู่บนใบหน้าหลิงโส่วกลับดูเย็นชาเย่อหยิ่ง ส่วนบนใบหน้าเธอกลับน่าเกรงขามโดยไม่ต้องแสดงความโกรธ ที่เอวเหน็บมีดล่าสัตว์ทรงโบราณ ด้ามมีดพันด้วยเชือกหนังที่ถูกลูบจนขึ้นเงา