บทที่ 53 เขาเป็นแค่เครื่องมือ
ชื่อสงมองท่าทางปากแข็งไม่ยอมรับของหลานชาย เงียบไปครู่ใหญ่ ก่อนเอ่ยช้า ๆ ว่า “ถ้าแกจะแต่งงาน ฉันเห็นด้วยเต็มที่”
แน่นอนว่าเขารู้อยู่แล้วว่าชื่อเหิงอยากแต่งกับใคร—เย่ถัง เพศเมียระดับเอฟสองตัวคนนั้นที่ทำให้หลานชายฟื้นจากขอบเหวแห่งความพังทลายกลับมาเป็นปกติได้ภายในหนึ่งเดือน
หลังได้รับเงินขอบคุณหนึ่งสิบล้านที่ลู่อวี่นำมามอบให้ เขาก็ส่งคนไปสืบเรื่องนี้อีกครั้ง ยิ่งสืบก็ยิ่งพอใจ เพศเมียที่เอาชื่อเหิงอยู่หมัดหาได้ยากยิ่งกว่าสายเลือดสัตว์เทพบรรพกาลเสียอีก เขาประสานมือวางบนโต๊ะ น้ำเสียงจริงจังขึ้นอย่างหาได้ยาก “แต่เรื่องนี้ แกควรบอกแม่สักคำหรือเปล่า?”
“ไม่เอา!” ชื่อเหิงตอบโต้รุนแรงยิ่งกว่าตอนถูกเปิดโปงความลับเสียอีก ร่างแทบจะดีดตัวขึ้นจากหน้าโต๊ะทำงาน “แม่ต้องไม่เห็นด้วยแน่!”
แค่คิดถึงใบหน้าที่สวมหน้ากากสง่างามอยู่เสมอของแม่ ขนทุกเส้นตั้งแต่หัวจรดเท้าของเขาก็พาลรู้สึกอึดอัดไปหมด แม่ของเขาชื่อไป๋เจียนเจีย เป็นสายเลือดแท้ของเผ่านกยูง เพศเมียผู้มีพลังจิตระดับเอ ในแวดวงชนชั้นสูงของจักรวรรดิ เธอเป็นคนที่สง่างาม เรียบร้อย และทำให้ผู้คนรู้สึกอบอุ่นใจได้มากที่สุดเสมอ อย่างน้อยก็เมื่ออยู่ต่อหน้าคนอื่น
หลังแต่งงานกับชื่อเหยียนผู้เป็นพ่อ เธออาศัยรสนิยมของตัวเองและความพิถีพิถันเรื่องมารยาท จัดการภาพลักษณ์อันห้าวหาญเปิดเผยของเผ่าวิหคชาดให้ประณีตงดงามขึ้น งานเลี้ยงชนชั้นสูงทุกคนต่างชื่นชมว่าเธอมีรสนิยมเลิศหรู
แต่เมื่อปิดประตูบ้าน ความยึดติดเรื่องสายเลือดของเธอก็แทบเข้าขั้นวิปริต เธอเป็นคนเผ่านกยูง ไม่มีสายเลือดสัตว์เทพบรรพกาล นี่คือสิ่งที่เธอเกลียดที่สุดในชีวิต
เธอยอมรับไม่ได้ว่าตัวเองเป็น “แค่” นกยูง ดังนั้นสามีสัตว์ทุกคนของเธอจึงต้องมีสายเลือดสัตว์เทพ ชื่อเหิงผู้เป็นพ่อ—ลูกชายเพียงคนเดียวของชื่อสง—มีสายเลือดบริสุทธิ์ที่สุดในบรรดาสามีสัตว์ของเธอ เป็นสายเลือดแท้ของเผ่าวิหคชาด สายเลือดสัตว์เทพบรรพกาลบริสุทธิ์จนไร้ที่ติ