บทที่ 66 คุณชายคนนี้แค่ผ่านมาเท่านั้น
“หมายความว่า...พ่อฉันนอกใจสินะ” ชื่อเหิงยืนอยู่กลางห้องรับแขก กำหมัดทั้งสองข้าง สีหน้าจริงจังราวกับเพิ่งไขปริศนาที่ยากจะเข้าใจมานานกว่าสามสิบปีได้สำเร็จ
ตรรกะของเขาเป็นอย่างนี้ ไป๋เจียนเจียไม่ใช่แม่แท้ ๆ ของเขา ส่วนพ่อก็เป็นพ่อแท้ ๆ แน่นอน ถ้าอย่างนั้นพ่อของเขาก็ต้องมีเพศเมียอื่นนอกจากไป๋เจียนเจีย
สรุปคือ ชื่อเหยียนนอกใจ! ข้อสรุปนี้ทำเอาเขาแทบกระโดดตัวลอย ในที่สุดความอัดอั้นที่ถูกไป๋เจียนเจียข่มเหงมานานหลายปีของนกเพลิงอย่างเขาก็มีคำอธิบายเสียที “ดีจริง! เธอไม่ใช่แม่ฉัน! ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ!”
“หุบปากไปเลย!” เย่ถังพุ่งเข้าไปในก้าวเดียว เขย่งปลายเท้าแล้วเอามือปิดปากชื่อเหิงทันที เสียงตะโกนของเขาดังจนคนทั้งตึกได้ยิน การนอกใจเป็นเรื่องน่าภูมิใจตรงไหนกัน
เจ้านกโง่นี่ไม่มีหลักฐานสักอย่าง แต่กลับโวยวายกลางที่สาธารณะ ไม่กลัวว่าพ่อจะขายหน้าจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนหรือไงนะ เย่ถังอดสงสัยไม่ได้ว่าเจ้านกน้อยนี่โตมาจนป่านนี้ได้ยังไงโดยไม่โดนตีตายไปเสียก่อน
“เมื่อกี้คนนั้นไม่ใช่แม่แท้ ๆ แล้วดีใจขนาดนั้นเลยเหรอ?” เย่ถังปล่อยมือแล้วถลึงตาใส่เขา
“อื้อ ผู้คุมตัวน้อย คุณไม่รู้หรอก...” บนใบหน้าของชื่อเหิงปรากฏสีหน้าที่ไม่เคยเผยให้ใครเห็นมาตั้งแต่อายุห้าขวบ เจือด้วยความน้อยใจและโหยหา เขาดีใจเหลือเกิน ดีจนอยากกางปีกบินวนสักสองรอบ แต่ยังพูดไม่ทันจบก็ถูกเย่ถังขัดขึ้นเสียก่อน
“พอเลย กลับไปค่อยพูด” เย่ถังทำมือเป็นสัญญาณให้หยุด ก่อนถอนหายใจ “ฉันแค่เดาสุ่ม ๆ เอง อย่าเพิ่งนับเป็นเรื่องจริงเลย เผื่อว่าพ่อเธอไม่อยากให้เพศเมียที่รักต้องตั้งท้องคลอดลูก เลยใช้วิชาลับอะไรสักอย่างให้ตัวเองตั้งท้องแล้วฟักไข่เองล่ะ?”
ชื่อเหิงเอียงคอครุ่นคิด ปากเผยอเล็กน้อย สีหน้าจากดีใจสุดขีดกลายเป็นงุนงง แล้วจากงุนงงก็กลายเป็นลังเลไม่แน่ใจ เหมือนจะมีเหตุผลอยู่เหมือนกัน