ตอนที่ 76 บินเร็วเกินไปจนห้ามไม่ทัน
ตอนที่ชื่อเหิงร่อนลงจอดในค่ายแนวป้องกันเขตเหนือ ก็ทำให้เกิดความโกลาหลขึ้นไม่น้อย
ทหารเขตเหนือส่วนใหญ่เคยได้ยินแต่ชื่อเสียงอันเลื่องลือในทางร้ายของว่าที่ประมุขเผ่าจูเชวี่ยแทบทั้งนั้น มีเพียงน้อยคนที่เคยเห็นตัวจริงของเจ้าบ้าบิ่นอันดับหนึ่งแห่งจักรวรรดิ
ในเวลานี้ นกตัวใหญ่สีแดงเพลิงที่มีปีกกว้างหลายเมตรพุ่งดิ่งลงมาจากท้องฟ้า ขนหางลากเป็นประกายแสงสีทองแดงใต้แสงอาทิตย์ยามเย็น ค่ายทั้งค่ายสว่างไสวราวกับถูกโอบล้อมด้วยเมฆเพลิง
เขาบินวนเหนือค่ายครึ่งรอบ ก่อนจะหาตำแหน่งกระโจมของโยวเลี่ยเจออย่างแม่นยำ จากนั้นก็หุบปีกลงแตะพื้นและแปลงร่างเป็นมนุษย์ ในมือหิ้วแหวนเก็บของตุง ๆ อยู่หลายวง
“เจ้าสัตว์สี่ขา ฉันเอาเสบียงมาให้แล้ว” ชื่อเหิงโยนแหวนใส่อ้อมแขนโยวเลี่ย ก่อนปัดฝุ่นที่มือ
“คุณเรียกฉันว่าอะไรนะ?” โยวเลี่ยรับแหวนไว้ ดวงตาสีเทาอมฟ้าหรี่ลงเล็กน้อย
“เจ้าสัตว์สี่ขาไง ตอนนี้ฉันก็ทะลวงขั้นแล้ว ไม่กลัวคุณหรอก” ชื่อเหิงเท้าเอว ขนหางชี้โด่เด่ ตอนนี้เขาก็เป็นระดับ SS แล้ว ฐานะเสมอกับโยวเลี่ย แถมยังเป็นสามีสัตว์ของเย่ถังอย่างถูกต้องตามทำนองคลองธรรมแล้วด้วย ไม่เหมือนเจ้ามือใหม่บางคนที่ยังอยู่ในช่วงประเมิน เย่ถังเองก็ไม่ได้อยู่ที่นี่ เขาจึงไม่จำเป็นต้องก้มหัวประจบใคร
“ถ้าฉันไปบอกถังถังว่าคุณรังแกฉัน...” โยวเลี่ยไม่ได้โกรธ เพียงก้มหน้าหมุนแหวนเก็บของในมือเล่น น้ำเสียงฟังดูไม่ใส่ใจ
“พี่โยวเลี่ย! ฉันผิดไปแล้ว!” ชื่อเหิงทรุดลงคุกเข่าทันที มือทั้งสองคว้าชายแขนเสื้อโยวเลี่ยไว้ “ฉันจะกลับเดี๋ยวนี้ คุณห้ามไปฟ้องเสี่ยวถังถังนะ”