เลื่อนดูต่อไปอีก ด้านล่างก็เป็นเพียงข้อความทั่วไป
พอดีตอนนั้นเอง ไอคอนรูปกล้องวงจรปิดบนมือถือก็ดึงดูดความสนใจของเขา
แววตาเป็นประกายด้วยความดีใจเล็กน้อย แล้วเขาก็แตะเปิดมัน
ในนั้นเป็นคลิปจากกล้องวงจรปิดจริง ๆ เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย กดเปิดคลิปล่าสุดทันที
สิ่งแรกที่ปรากฏแก่สายตาคือชายหนึ่งหญิงสอง ชายกำลังชงชา ส่วนหญิงสองคนกำลังถือเสื้อตัวเล็กสีชมพูชิ้นหนึ่งเทียบดูกัน
หวังเย่จำได้ทันทีว่าทั้งสามคนนี้คือพ่อแม่ของเขาเอง กับแม่ของหลิงซีน้อย
มองภาพทั้งสามคุยกันหัวเราะอย่างมีความสุขในคลิป แล้วก็มองศพที่อยู่ไม่ไกลออกไป ตาของเขาก็เริ่มปริ่มน้ำ
ไม่นานนัก ก็มีเสียงอู้อี้ดังขึ้นมาจากในคลิป จนภาพสั่นไหวไปทั้งจอ
ความผิดปกตินี้ ทำลายบรรยากาศอันอบอุ่นและสมบูรณ์แบบในตอนแรกไปทันที
จากนั้น ก็เห็นแสงสีม่วงเส้นหนึ่งแผ่ซ่านเข้ามาจากนอกหน้าต่าง ทั้งสามคนสัมผัสกับแสงสีม่วงในชั่วพริบตาก็เป็นลมหมดสติไปด้วยสีหน้าตกใจกลัว
หวังเย่จ้องมองภาพในมือถือนิ่งไม่ขยับ แสงสีม่วงยังคงอยู่ประมาณห้านาที
พอแสงสีม่วงค่อย ๆ จางหายไป ภาพในห้องรับแขกก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง
เพียงแต่ทั้งสามคนบนโซฟายังคงหมดสติอยู่เช่นเดิม
ผ่านไปอีกประมาณครึ่งชั่วโมง ภาพที่เคยนิ่งสนิทก็เริ่มเปลี่ยนไป
เห็นพ่อที่ล้มกองอยู่ใต้โต๊ะกาแฟเริ่มมีอาการสั่น จากในภาพเห็นได้ชัดว่าร่างกายทั้งร่างของเขากำลังกระตุกอย่างรุนแรง
เส้นเลือดดำปูดขึ้นมาตามผิวหนัง กล้ามเนื้อทั่วตัวกระตุกไม่หยุด แขนขาไร้การควบคุมแกว่งไปมาอย่างบ้าคลั่ง