กลางป่า โกโจ ซาโตรุกับจิ้นยืนประจันหน้ากัน โดยมีระยะห่างกว่าสิบเมตร
โกโจ ซาโตรุคลายวิชาไสยเวทไร้ขีดจำกัด แล้วกวักนิ้วเรียกจิ้นที่อยู่ไกลออกไป
「เข้ามาเลย」
จิ้นพ่นควันออกจากปาก ก่อนจะเอ่ยขึ้นกะทันหัน
「วิชาไสยเวทของฉันเห็นได้ชัดอยู่แล้ว ง่าย ๆ ก็แค่สร้างและควบคุมเปลวไฟ」
โกโจ ซาโตรุชะงักไปเล็กน้อย สีหน้าฉายแววประหลาดใจ
「รู้จักเปิดเผยวิชาไสยเวทด้วยเหรอเนี่ย?」
การเปิดเผยวิชาไสยเวท — เปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับวิชาไสยเวทของตน เพื่อแลกกับการเสียเปรียบด้านข้อมูลและเพิ่มพลังของวิชาไสยเวท
จิ้นไม่ตอบ เขาคีบบุหรี่ที่เหลืออยู่เพียงหนึ่งในสามไว้ระหว่างนิ้วโป้งกับนิ้วกลาง
บุหรี่ค่อย ๆ มอดไหม้ ประกายไฟสีแดงคล้ำปะปนอยู่กับเถ้าถ่าน วูบไหวไม่หยุด
โกโจ ซาโตรุชะงัก นี่เป็นท่าเตรียมใช้วิชาไสยเวทอันเป็นเอกลักษณ์ของเขา
จิ้นยิ้มบาง ๆ ก่อนออกแรงสะบัดก้นบุหรี่ออกจากปลายนิ้วอย่างแรง
ก้นบุหรี่พุ่งตรงออกไป ประกายไฟกับเถ้าถ่านกระจายว่อน
วินาทีต่อมา เปลวไฟโหมกระหน่ำก็ระเบิดออกมาพร้อมกัน
อากาศบิดเบี้ยวภายใต้ความร้อนระอุ
เปลวไฟรูปพัดที่แผ่กว้างหลายเมตรเผาผลาญทุกสิ่งที่ขวางหน้า ก่อนพุ่งเข้าใส่โกโจ ซาโตรุพร้อมความร้อนน่าสะพรึงกลัว
「ร้อนจังเลย~」
โกโจ ซาโตรุยกมือขึ้นโบกตรงหน้า แล้วบ่นออกมาประโยคหนึ่ง
เขาเสริมพลังร่างกายด้วยพลังไสยเวท ก่อนถีบพื้นพุ่งหลบไปด้านข้าง ร่างพร่าเลือนวูบผ่านไป
เมื่อร่างของโกโจ ซาโตรุปรากฏขึ้นอีกครั้ง เขาก็พ้นจากระยะที่เปลวไฟปกคลุมแล้ว
ฟู่!
เปลวไฟคำรามพุ่งผ่านไป ต้นไม้เป็นบริเวณกว้างลุกไหม้ แสงเพลิงสีส้มแดงส่องสว่างไปครึ่งฟ้า
โกโจ ซาโตรุหันไปมองหาร่างของจิ้นรอบตัว แต่กลับไม่พบใครเลย
ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!
กระแสเพลิงขนาดใหญ่พลันเริ่มปั่นป่วน กระสุนไฟนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากด้านใน
โกโจ ซาโตรุยืนนิ่ง ไม่คิดจะหลบแม้แต่น้อย
เขายกฝ่ามือขึ้น แล้วปัดกระสุนไฟที่พุ่งเข้ามาให้กระเด็นไปอย่างง่ายดาย ราวกับกำลังปัดยุงน่ารำคาญ
โกโจ ซาโตรุหันไปจ้องทิศทางที่กระสุนไฟพุ่งมา แต่ก็ยังจับสัมผัสการมีอยู่ของจิ้นไม่ได้
และในจังหวะนั้นเอง ร่างของจิ้นก็พุ่งออกมาจากกระแสเพลิง
เขาเหวี่ยงมือทั้งสองไปด้านหลัง เปลวไฟขนาดใหญ่พ่นออกจากฝ่ามือ
แรงขับมหาศาลปะทะเข้ามา ร่างของจิ้นฉีกอากาศพุ่งไปถึงด้านหลังเฉียง ๆ ของโกโจ ซาโตรุในพริบตา
โกโจ ซาโตรุเหมือนจะสัมผัสได้ จึงเอียงตัวเล็กน้อยแล้วหันกลับไปมอง
ผมสั้นสีเงินของจิ้นพลิ้วไหวกลางอากาศ แขนซ้ายถูกห่อหุ้มด้วยเปลวไฟเป็นบริเวณกว้าง
เขาบิดตัวรวบรวมแรง แล้วซัดหมัดหนักเข้าใส่ท้ายทอยของโกโจ ซาโตรุ
โกโจ ซาโตรุแตะปลายเท้าลงบนพื้นเบา ๆ ร่างกายพลิ้วไหวราวกับแมวที่ปราดเปรียว หลบหมัดได้อย่างพอดิบพอดี
ตึง!
หมัดหนักอันทรงพลังฟาดลงบนพื้น
รอยร้าวเป็นใยแมงมุมแผ่กระจายออกจากจุดที่หมัดกระแทกอย่างรวดเร็ว
เปลวไฟปะทุขึ้น สนามรบแปรเปลี่ยนเป็นทะเลเพลิงในชั่วพริบตา
เหงื่อเม็ดเล็กผุดขึ้นบนหน้าผากของโกโจ ซาโตรุ
แม้จะปกป้องร่างกายด้วยพลังไสยเวท แต่ก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงความร้อนสูงได้ทั้งหมด
โกโจ ซาโตรุยืนอยู่ห่างจากจิ้นซึ่งก้มตัวชกพื้นไม่ถึงครึ่งช่วงตัว แล้วเอ่ยประเมินอย่างใจเย็น
「กลยุทธ์ดีนี่ แต่ช้าไปหน่อย」
「ต่อให้วิชาไสยเวททรงพลังแค่ไหน ถ้าโจมตีไม่โดนศัตรูก็ไม่มีประโยชน์」
「ทีนี้ตาฉันบ้าง」
เขายกขาเรียวยาวขึ้น ก่อนตวัดเตะเข้าใส่แผ่นหลังของจิ้นจนเกิดเป็นภาพติดตา
หน้าแข้งทะลุผ่านแผ่นหลังของจิ้น เปลวไฟที่ถูกกวาดย้อนกลับพวยพุ่งขึ้น
ความรู้สึกประหลาดตอนเตะไม่โดนอะไรทำให้โกโจ ซาโตรุคิดอย่างรวดเร็ว
「ไม่โดนเหรอ?」
ดวงตาสีฟ้าครามของเขาหรี่ลง พลันเข้าใจต้นตอของเรื่องในทันที
「ไม่สิ... ร่างกายกลายเป็นไฟไปแล้ว!」
จิ้นหลบการโจมตีด้วยการแปรสภาพเป็นธาตุ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม
เขาหมุนตัวอย่างรวดเร็ว ขาข้างหนึ่งถูกเคลือบด้วยฮาคิเกราะสีดำสนิท
เขาโจมตีด้วยลูกเตะหมุนกลับเข้าใส่ขาขวาของโกโจ ซาโตรุที่ยังวางอยู่บนพื้น
กร๊อบ!
กระดูกขาปะทะกัน เสียงแตกดังกรอบ
ร่างของโกโจ ซาโตรุเสียการทรงตัวทันที แล้วเอนล้มไปด้านข้าง
จิ้นยันพื้นเพื่อส่งแรง หมัดของเขากลายเป็นสีดำ ก่อนชกเข้าใส่ใบหน้าของโกโจ ซาโตรุ
โกโจ ซาโตรุตอบสนองอย่างรวดเร็ว เขาชกสวนออกไปเช่นกัน
ปัง!
หมัดทั้งสองปะทะกัน คลื่นกระแทกที่มองไม่เห็นแผ่กระจายออกไป
โกโจ ซาโตรุสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของหมัดจิ้น แล้วครุ่นคิดตาม
「สีดำนั่น... เป็นวิธีเสริมพลังแบบพิเศษอะไรสักอย่างสินะ?」
แม้ไม่ได้เสริมด้วยวิชาไสยเวท เพียงใช้พลังไสยเวทเสริมกำลังตามปกติ หมัดของโกโจ ซาโตรุก็หนักหน่วงจนน่ากลัวแล้ว
แรงมหาศาลส่งผ่านมาจากหมัด จิ้นกัดฟันแน่น
พลังเสริมด้วยไสยเวทของทั้งคู่ห่างชั้นกันเกินไป ต่อให้ซ้อนด้วยฮาคิเกราะก็ยังสู้ไม่ได้
หมัดของเขาถูกกดลง และเมื่อแรงเกินกว่าร่างจะรับไหว ก็สลายกลายเป็นเปลวไฟในพริบตา
แต่เรื่องแบบนี้เขาคาดการณ์ไว้แล้ว ในฐานะผู้แข็งแกร่งที่สุดแห่งยุคของมหาเวทผนึกมาร โกโจ ซาโตรุมีฝีมือการชกต่อยยอดเยี่ยมไม่แพ้กัน
เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังไสยเวทในร่างจิ้นที่ปั่นป่วนอย่างรุนแรง โกโจ ซาโตรุก็เอนตัวไปด้านหลังอย่างรวดเร็วเพื่อหลบ
ทั้งสองอยู่ใกล้กันแค่เอื้อม จิ้นอ้าปากกว้างเล็งไปที่ศีรษะของโกโจ ซาโตรุ
ตูม!
เปลวไฟสีส้มแดงที่ถูกอัดแน่นจนถึงขีดสุดพุ่งออกจากปากในทันที
ร่างของโกโจ ซาโตรุถูกเสาเพลิงกลืนกิน แล้วปลิวกระเด็นไปด้านหลังอย่างรุนแรง
ขณะเดียวกัน แรงกระแทกมหาศาลจากหมัดหนักของโกโจ ซาโตรุก็อัดร่างจิ้นจนระเบิดกระจุย
เหลือเพียงเปลวไฟกว้างใหญ่พลิ้วม้วนอยู่ตรงนั้น
โกโจ ซาโตรุปลิวถอยหลัง เมื่อลงถึงพื้นก็ไถลไปหลายเมตร พื้นถูกพื้นรองเท้าขุดเป็นรอยไหม้เกรียมสองเส้น
เขายกมือดึงผ้าปิดตาที่ติดไฟออก แล้วโยนทิ้งไปข้าง ๆ ตามใจ
ดวงตาสีฟ้าครามคู่นั้นเผยออกมากลางอากาศ ในแววตายังมีความประหลาดใจหลงเหลืออยู่ไม่น้อย
「น่ากลัวชะมัด เกือบโดนเผาผมแล้วไหมล่ะ」
ใต้เครื่องแบบโรงเรียนไสยเวทที่ไม่มีใครมองเห็น แขนซ้ายของโกโจ ซาโตรุแดงระเรื่ออยู่เล็กน้อย
แต่เพียงชั่วพริบตา ผิวที่แดงระเรื่อก็ฟื้นฟูจนกลับมาขาวผ่องดังเดิม
เปลวไฟรวมตัวเป็นรูปร่างมนุษย์อีกครั้ง หน้าอกของจิ้นกระเพื่อมขึ้นลงไม่หยุด เขาหอบหายใจเล็กน้อย
การโจมตีด้วยเปลวไฟวงกว้างต่อเนื่องกันทำให้เขาสิ้นเปลืองพลังไสยเวทอย่างมหาศาล
โดยเฉพาะท่าไม้ตายที่พ่นออกจากปากในช่วงสุดท้าย
จิ้นขยับแขนเล็กน้อย สีหน้าเรียบเฉยขณะเอ่ยขึ้น
「หมัดหนักเอาเรื่องนะ แต่... ถ้าโจมตีไม่โดน ยังไงก็ไม่มีประโยชน์อยู่ดี」
โกโจ ซาโตรุถูกย้อนคำพูดของตัวเองกลับมาแบบคำต่อคำ เขาเงยดวงตาสีฟ้าครามขึ้นสบตาจิ้น
เขายิ้มอย่างจนใจ ตอนนี้เริ่มเข้าใจความรู้สึกของคนอื่นที่ต้องเผชิญกับวิชาไสยเวทไร้ขีดจำกัดขึ้นมาบ้างแล้ว ทั้งจนปัญญาและไร้หนทาง
「เหนือความคาดหมายฉันจริง ๆ」
โกโจ ซาโตรุปัดฝุ่นบนเสื้อผ้า
「วิชาไสยเวทของนายไม่ได้แค่ควบคุมไฟกับสร้างไฟได้ แต่ยังเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นไฟได้ด้วย」
「นี่มันเหมือนเทพอัคคีในตำนานเลย แบบนี้ก็ขี้โกงเกินไปแล้วมั้ง?」
เขาเอียงคอเล็กน้อย น้ำเสียงยังคงหยอกล้อ แต่แววตากลับคมกริบขึ้นมาในทันใด
「โจมตีไม่โดนเลยสักครั้ง แต่ถ้าเป็นแบบนั้น แล้วทำไมนายถึงห้ามฉันใช้วิชาไสยเวทตั้งแต่ก่อนเริ่มสู้ล่ะ?」
มุมปากของโกโจ ซาโตรุค่อย ๆ ยกขึ้น ดวงตาทั้งหกคู่นั้นราวกับมองทะลุจิ้นไปหมดแล้ว
「นายกำลังกังวลเรื่องอะไรอยู่?」
「คงมีต้นทุนที่ต้องจ่ายสินะ」
เขาถามเองตอบเอง ดวงตาสีฟ้าครามจ้องใบหน้าของจิ้น
「ในเมื่อเป็นวิชาไสยเวท ก็ต้องใช้พลังไสยเวทเป็นธรรมดา」
「การถูกโจมตีไม่มีทางไม่ทำให้นายเสียพลังอย่างแน่นอน」
จิ้นไม่ได้ปฏิเสธ และไม่ได้ยอมรับ
เขายืนนิ่งอยู่ตรงนั้น เปลวไฟลุกไหม้เงียบ ๆ อยู่ข้างเท้า
「แล้วไงล่ะ พลังไสยเวทฉันยังเหลืออีกเยอะ ถ้าอยากสู้ยืดเยื้อก็ลองดูได้เลย」
มุมปากจิ้นยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม เขากวักนิ้วเรียกโกโจ ซาโตรุ
「ฉันจะทำให้นายสิ้นหวังกับความคิดโง่ ๆ นั่นเอง」
【เวลาต่อสู้: 1 นาที 13 วินาที】
ตอนนี้พลังไสยเวทในร่างของเขาเหลืออยู่ไม่ถึงครึ่ง
อดทนให้ครบสองนาทีแล้วรับรางวัลจากระบบ พลังไสยเวทในร่างก็จะฟื้นคืนเต็มเปี่ยมในทันที แถมยังเพิ่มขึ้นอีกก้อนใหญ่
โกโจ ซาโตรุมองเขาอยู่ ก่อนจู่ ๆ จะหัวเราะลั่น สีหน้าเปี่ยมไปด้วยความยินดี
「น่าสนใจนี่ ถ้าไม่ต้องห่วงว่าจะทำให้นายบาดเจ็บ งั้นฉันจะจัดเต็มแล้วนะ!」
เขากระชากเครื่องแบบโรงเรียนไสยเวทที่สวมอยู่ออก เผยให้เห็นเสื้อเชิ้ตสีขาวด้านใน