เจียงอี่หนิงขมวดคิ้วแน่น เงยหน้ามองคุณย่าทันที
“คุณย่า เหตุผลนี้ไม่สมเหตุสมผลเลยนะคะ”
ถ้าคุณย่าไม่ยอมให้เธอหย่าจริง ๆ แค่แพร่งพรายข่าวลือออกไปสักหน่อย เรื่องนี้ก็จบแล้วไม่ใช่เหรอ?
การหย่าครั้งนี้ ชักจะยากยิ่งกว่าขึ้นสวรรค์เสียอีก!
คุณย่าจะไม่เข้าใจความหมายของเธอได้ยังไง
“ในเมื่อยายสัญญากับหนูแล้ว ก็ไม่มีทางเล่นตุกติก ไม่อย่างนั้นตอนนี้ยายไล่หนูออกไปจากบ้านได้เลย”
“จะรับข้อเสนอไหม เลือกเอาเอง”
“ได้ค่ะ สามเดือน ฉันตกลง”
เจียงอี่หนิงตอบรับทันที ไม่ลังเลสักนิด
การหย่าครั้งนี้ เธอหย่าแน่!
คุณย่ามองท่าทางดื้อดึงไม่ฟังอะไรของเธอ ก็หมดความพยายามที่จะเกลี้ยกล่อมโดยสิ้นเชิง
เธอโบกมืออย่างเหนื่อยหน่าย
“พอแล้ว หนูไปเถอะ ยายไม่อยากยุ่งเรื่องน่าปวดหัวของพวกหนูแล้ว”
เจียงอี่หนิงก้มศีรษะเล็กน้อย แล้วกล่าวลาอย่างสงบ
หันตัวเดินออกไป
ในใจกลับคิดคำนวณปัญหาที่ยากที่สุดตรงหน้าอย่างรวดเร็ว
ทำยังไงถึงจะให้ฟู่หวยเยี่ยนเซ็นใบหย่า
ถ้าสารภาพต่อหน้า ก็คงถูกเขาฉีกใบหย่าทิ้งต่อหน้าต่อตา แถมยังโดนเยาะเย้ยอีกสองสามประโยค
ถ้าจะหาคนอื่น
ฉินอี้ภักดีต่อฟู่หวยเยี่ยนอย่างสุดใจ จะให้เขาปิดบังเรื่องนี้ ไม่มีทางเป็นไปได้
ฟู่เฉิงเซวียนเป็นคนปากสว่างเล่าทุกอย่าง ให้เขาไปทำเรื่องนี้ ก็เท่ากับประกาศให้โลกรู้
บรรดาญาติ ๆ ของตระกูลฟู่และพี่น้องของฟู่หวยเยี่ยน ต่างก็ไม่ถูกชะตากับเธอ
ถ้าเธอบอกพวกเขาในวันนั้น อีกเดี๋ยวพวกเขาก็จะบอกฟู่หวยเยี่ยนทุกคำไม่ให้ผิดเพี้ยน
ทุกคนไว้ใจไม่ได้เลย
ทุกคนพึ่งพาไม่ได้เลย
คิดหนักอยู่นาน
บุคคลที่ออกจะเหลวไหลคนหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในใจ