หลังเริ่มงานได้ไม่นาน
หัวหน้าฝ่ายหลิวเหนียนก็มาประกาศที่ฝ่ายการตลาด
“เช้านี้ตอนประชุมเช้า ประธานบริษัทด่าแผนงานที่ฝ่ายการตลาดของเราส่งขึ้นไปอย่างหนัก พร้อมสั่งให้เราทำใหม่”
“คืนนี้ ทุกคนอยู่ทำงานล่วงหน้า ทำแผนงานให้เสร็จ!”
สมาชิกฝ่ายการตลาดพอได้ยิน ก็พากันคร่ำครวญไม่หยุด
มีคนยกมือถาม “หัวหน้าฝ่าย ประธานบริษัทบอกไหมว่าแผนงานของเราต้องแก้ตรงไหน?”
หลิวเหนียนส่ายหัว “ไม่ได้บอก แค่บอกว่าแผนงานสินค้าใหม่ของเราใช้การได้น้อย ต้องการให้ทำเวอร์ชันใหม่ ส่งพรุ่งนี้”
ทุกคนมองหน้ากันไปมา
ไม่บอกด้วยซ้ำว่าตรงไหนที่ใช้การได้น้อย แบบนี้พวกเขาก็ไม่มีหัวคิดเลยนี่นา
แล้วยังจะให้ส่งพรุ่งนี้อีก นี่มันให้พวกเขาอดหลับอดนอนทำงานกันทั้งคืนชัด ๆ!
หลิวเหนียนถอนหายใจ “วันนี้ไม่ใช่แค่ฝ่ายการตลาดของเรา ฝ่ายอื่นที่ส่งแผนขึ้นไปก็โดนด่าหมด”
“เอาเถอะ ลงมือทำงานก่อนดีกว่า”
ทุกคนเริ่มรู้สึกได้ว่าวันนี้ประธานบริษัทอารมณ์ไม่ดี มองอะไรก็ไม่เข้าตาไปหมด
บางทีพรุ่งนี้อารมณ์ดีแล้ว ความคิดก็อาจเปลี่ยนไปอีกแบบ
เวินอี้จ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ เหม่อ ๆ
เขาอารมณ์ไม่ดี เกี่ยวกับเธอหรือเปล่านะ?
เพื่อทำแผนงานใหม่ให้เสร็จ ทุกคนในฝ่ายการตลาดทำงานล่วงหน้า เกือบจะสี่ทุ่มครึ่งถึงจะเลิก
เวินอี้เป็นคนสุดท้ายที่ออก เพราะงานที่ได้รับมอบหมายเยอะที่สุด
ตอนเดินออกจากบริษัท เธอมองดูแสงสนธยาสลัว
เหนื่อยจัง
ทั้งเหนื่อยทั้งหิว
ตั้งแต่เข้าทำงานมาสามเดือน นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เลิกงานดึกขนาดนี้