【กำลังตรวจจับการจับคู่....】
【อัตราเปรียบเทียบลำดับพันธุกรรม 100% ความเข้ากันได้ของยีน 100%】
【กุญแจพันธุกรรมปลดล็อกแล้ว กำลังเปิดใช้งานลำดับพันธุกรรมอัจฉริยะ】
【ตรวจพบแหล่งชีวิต: 14 หน่วย】
【ยีนจากภายนอก: ไม่มี】
【สายพันธุกรรม: ไม่มี】
【วิญญาณต้นกำเนิด: ไม่มี】
【ระดับ: ยังไม่เปิดลำดับ】
.......
เจ็บ!
เจ็บจนทนไม่ได้!
จากข้างในถึงข้างนอก ภายในร่างกายเหมือนมีบางอย่างกำลังจะผลุดออกมา นี่ไม่ใช่ความเจ็บปวดทางร่างกาย แต่เป็นความเจ็บปวดที่ลึกที่สุดของร่างซึ่งบรรยายไม่ถูก อธิบายไม่ได้
หลินลั่วปวดทั้งตัวจนทนไม่ไหว แต่ทำอะไรไม่ได้เลย รอบด้านมืดสนิท ร่างกายควบคุมไม่ได้ เหมือนตกอยู่ในความมืดมิดไร้ที่สิ้นสุด
เขาได้ยินเพียงคำสั่งโค้ดที่ดังขึ้นทีละเสียงภายในร่างกาย
"ฉันกำลังจะตายหรือเปล่า?" สติของหลินลั่วเริ่มลอยละลิ่ว
【คุณยังไม่ตาย!】
【「เทียนฉี」กำลังเปิดใช้งานเมทริกซ์พันธุกรรมมนุษย์ให้คุณ นับถอยหลังรีบูต: 60, 59, 58, 57...】
ยิ่งนับถอยหลังใกล้จบ ความเจ็บปวดยิ่งจางลง สติของหลินลั่วก็ค่อย ๆ กลับคืนมา
เขาขยับนิ้ว แขนขา ลำตัว ได้แล้ว...
ฮืด... ฮืด... ฮืด...
ร่างกายออกซิเจนหมดจนขั้นวิกฤต หลินลั่วสูดลมหายใจตุบ ๆ กับอากาศที่เหลืออยู่น้อยเตี้ยเรี่ยมในถุงกักกัน
เมื่อออกซิเจนเติมเข้าไป เซลล์ทุกเซลล์ทำงานใหม่อีกครั้ง กลไกในร่างกายเริ่มฟื้นฟู
หลินลั่วลืมตาโพลง ต่อหน้ายังมืดสนิท มือสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบของพลาสติก
เขาใช้ทั้งมือทั้งขา ฉีกถุงที่ห่อร่างเอาไว้ราวคนบ้าคลั่ง
เผาะ...
มือทั้งสองแหวกถุงออก ศีรษะพุ่งทะลุออกมาจากถุงกักกันเป็นส่วนแรก
สายลมเย็นเยียบ อากาศบริสุทธิ์ ทำให้เขารู้สึกได้ว่าตัวเองได้เกิดใหม่แล้ว
ไม่ลังเลแม้แต่วินาที หลินลั่วไต่ออกจากถุงกักกัน ก้าวเท่าลุกเตาะข้ามซากศพและขยะบนพื้น มุ่งออกจากสถาบันวิจัย
ในหัวมีเพียงความคิดเดียว คือต้องหนีออกจากที่นี่ให้ไว
ถ้าใครพบว่าตัวอย่างทดลองอย่างเขาฟื้นคืนชีพ สิ่งที่รอเขาอยู่คือการทรมานอย่างไร้มนุษยธรรมทั้งกลางวันกลางคืน
ด้วยแสงจันทร์ที่สลัวลิบ เขาวิ่งมุ่งไปยังทิศหนึ่งอย่างไม่รู้จักเหนื่อย
สองชั่วโมงผ่านไป
หลินลั่วมาถึงเขตนอกของเมืองหลัก เขาลอดเข้าไปในท่อระบายน้ำร้าง นอนลงบนเสื่อสานที่เก็บเอาไว้
อกสั่นแรง หัวใจเต้นโกลาหลจนกดไม่อยู่
ปลอดภัยแล้วในที่สุด
นอนแบบนั้นนานมาก หลินลั่วถึงได้คืนสติ
เขาไม่กล้าเชื่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้ ยิ่งไม่กล้าเชื่อว่าตัวเองวิ่งออกมาได้ทั้งเป็น
เสียงประหลาดที่ดังขึ้นในหัวเมื่อกี้ทำให้เขาสับสน
ทันทีที่ข้อสงสัยผุดขึ้น เสียงนั้นก็ดังก้องขึ้นในหัวอีกครั้ง
【สวัสดี!】
"เฮ้ย!"
"เสียงอะไรน่ะ?!"
เสียงที่พุ่งเข้ามาโดยไม่มีปี่มีขอทำให้หลินลั่วสะดุ้งเฮง เขาลุกนั่งขึ้นกวาดสายตามองรอบตัว แต่ไม่พบความผิดปกติใด ๆ
【ฉันมาจากภายในร่างกายของคุณ เกิดจากวิวัฒนาการของลำดับพันธุกรรมเต็มร่าง และเป็นส่วนหนึ่งของคุณ】
หลินลั่วตกตะลึง ลำดับพันธุกรรมเต็มร่างของเขาวิวัฒนาการไปแล้วงั้นรึ มันเหลือเชื่อเกินไป
เขาผ่อนคลายอารมณ์ แล้วค่อย ๆ ถามไปว่า "นายเกิดขึ้นมาได้ยังไง?"
【ตัวเร่งปฏิกิริยายีนแหล่งชีวิต เบต้า-เทโลเมอเรสไฮเปอร์ไคเนส (จับคู่) เป็นตัวเปิดกุญแจพันธุกรรมให้คุณ แล้วกระบวนการนั้นก็ทำให้ฉันถือกำเนิดขึ้นมา】
ก็เพราะงั้นสิ
ดูท่ายาพันธุกรรมที่สถาบันวิจัยพัฒนาขึ้นใช้ได้จริง หลินลั่วมีความเข้ากันได้สูงพอ จึงรอดมาได้ แถมลำดับพันธุกรรมของตัวเองยังวิวัฒนาการอีกด้วย
【ยาที่พวกมันพัฒนาขึ้นไม่ใช่สิ่งที่ใช้ได้จริงหรอก อัตราความสำเร็จตามทฤษฎีคือหนึ่งในล้านล้านล้าน ต่อให้มนุษย์อยู่รอดสืบเผ่าพันธุ์ไปอีก 100 ล้านปี ก็จะไม่มีวันมีคนที่สองที่เข้ากันได้ร้อยเปอร์เซ็นต์เกิดขึ้น】
【การหลอมรวมในอัตราส่วนต่ำมีผลข้างเคียงมากมาย อายุขัยจะลดลงกว่า 90%】
「เทียนฉี」หักล้างความคิดในใจของหลินลั่ว
หลินลั่วไม่กล้าคิด ชาติก่อนซื้อสลากเกาอักษรแต่ละแผ่นก็ไม่เคยถูกเลย ใครจะไปรู้ว่ามาอยู่โลกนี้แล้วดวงเปลี่ยนกันเลยทีเดียว
"แล้วนายมีประโยชน์อะไร?"
นั่นคือสิ่งที่หลินลั่วใส่ใจที่สุด โลกนี้มันวิปริตเกินไป ให้เขาอยู่รอดตัวคนเดียวนั้นเป็นไปไม่ได้
ถ้า「เทียนฉี」ช่วยเขาได้ โอกาสรอดชีวิตแน่นอนว่าจะเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด
【ฉันสามารถช่วยคุณทำการวิวัฒนาการได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด】
"โห?" หลินลั่วเผลอเริ่มสนใจทันที
มาอยู่โลกนี้ได้เดือนกว่าแล้ว เขาพอเข้าใจโลกใบนี้อยู่บ้าง
ดาวดวงนี้ชื่อว่าล้านชิง คล้ายโลกเก่ามาก ประเทศที่เขาอยู่ชื่อว่าเฉินกั๋ว แถบที่เขาอยู่คือเมืองเจียงหลิน เขตชิงหงง มณฑลเทียนเหยี่ยว
เมื่อ 500 ปีก่อน โลกนี้เคยผ่านหายนะครั้งใหญ่ของสิ่งมีชีวิต มนุษย์ล้มตายเกิน 90% อารยธรรมสมัยใหม่แทบพังยับ
ผ่านการเปลี่ยนแปลง 500 ปี อารยธรรมมนุษย์ฟื้นตัวขึ้นมากแล้ว มีกำลังต่อต้านในระดับหนึ่ง ไม่ได้เป็นแค่กองซากปรักหักพังอีกต่อไป
มนุษย์เริ่มค่อย ๆ แย่งชิงดินแดนเดิมคืนมา
ดังนั้นยุคปัจจุบันจึงถูกเรียกว่า "ยุคหลังดินแดนรกร้าง"
ตลอดกระบวนการนั้น กลไกการทำงานของร่างกายมนุษย์ก็เปลี่ยนไปด้วย แหล่งชีวิตกลายเป็นตรรกะพื้นฐานที่สุดของการเอาชีวิตรอดของมนุษย์
แหล่งชีวิตเปรียบเสมือนแกนแก่นแท้ของสิ่งมีชีวิตทุกชนิด ใช้มันเสริมพลังตัวเองเพื่อบรรลุวิวัฒนาการทางร่างกายได้
แต่ความสามารถของมนุษย์ในการสังเคราะห์สารชนิดนี้แย่มาก ส่วนใหญ่ต้องดูดซึมจากภายนอก
วิธีหามีอยู่สองทางหลัก
ทางแรกคือยาพันธุกรรม ฉีดเข้าไปแล้วยีนจากภายนอกจะหลอมรวมเข้ากับลำดับพันธุกรรมของมนุษย์
ยีนจากภายนอกกระตุ้นการสังเคราะห์แหล่งชีวิตได้
ทางที่สองคือการผ่าตัดดัดแปลง เช่นอวัยวะส่วนใดเสียสนิท ก็ผ่าตัดเปลี่ยนถ่ายอวัยวะชิ้นที่สอดคล้องกันเข้าไป
ถ้าปลูกถ่ายสำเร็จ อวัยวะจากภายนอกจะช่วยสังเคราะห์แหล่งชีวิต
นอกจากนี้ยังมีวิธีเฉพาะของเหล่าคนรวย มีประสิทธิภาพสูงและแม่นยำ สามารถเพิ่มค่าพีเอ็มของตัวเองได้อย่างมหาศาล
「เทียนฉี」บอกว่าช่วยให้เขาวิวัฒนาการได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด หัวใจที่แทบแตกสลายของหลินลั่วก็ลุกโชนด้วยความหวังอีกครั้ง ใครกันไม่อยากมีชีวิตอยู่อย่างมีศักดิ์ศรี