โลกป่าเถื่อน เหนือทะเลสาบน้ำแข็ง
เสี่ยวลาจ้องตาโตด้วยความสงสัย มองดูรูปลักษณ์ใหม่ของหลินอาน
นี่คือผลิตผลทางอุตสาหกรรมที่สมบูรณ์แบบจากอารยธรรมขั้นสูง
ทั่วทั้งตัวมีสีน้ำเงินด้านเข้มดูลึกลับ บนพื้นผิวมีลายเส้นสีดำบริสุทธิ์ไหลวนอยู่ราง ๆ
ราวกับเป็นวัสดุโพลิเมอร์ชีวภาพชนิดพิเศษยิ่งยวด เปรียบดั่งโลหะเหลวที่เคลื่อนไหวได้ เข้ารูปแนบสนิทไปกับทุกแนวกล้ามเนื้อของหลินอาน กลายเป็นผิวหนังชั้นที่สองของเขา
ปกคอเสื้อยืดยาวขึ้นมาห่อหุ้มลำคอ ขากรรไกร ไปจนถึงปีกจมูกอย่างประณีต เหลือไว้เพียงดวงตาอันเยือกเย็นของหลินอาน
ในตอนนั้นเอง ผู้ชมหญิงในไลฟ์สดของดาวน้ำเงินก็ทนไม่ไหว
"หุ่นดีบ้านี่! พี่สาวนี่หลงรักจริง ๆ เลย"
"แคปภาพไว้แล้ว ทุกคืนก่อนนอนดูเป็นพันรอบ"
"นี่คือเทพหลินสายห้ามใจใช่ไหมเนี่ย?"
"ดูไซไฟมากเลย นี่คือระดับตำนานหรือเปล่า?"
"......"
ข้อความสไลด์แน่นไปทั้งจอ ทำเอาผู้ชมชายมองตาค้างไปตาม ๆ กัน
เทพหลินนี่เขาเป็นจ้าวแห่งการเอาชีวิตรอดระดับฮาร์ดคอร์ไม่ใช่หรือ?
ทำไมเหมือนดารามาออกรายการแนวเอาชีวิตรอดในป่ากันยังงั้น
......
"เสี่ยวลา เฝ้าตรงนี้ไว้ อย่าวิ่งซนไปที่อื่น"
หลินอานกำชับเสียงต่ำ พลางยื่นมือไปลูบเสี่ยวลาที่กำลังมองมาด้วยความสงสัย
จากนั้น
เขาก็พลิกมือถือหอกทรราชที่เต็มเปี่ยมด้วยกลิ่นอายการสังหาร
ในยามนี้
ชุดดำน้ำสีดำดีไซน์ลู่ลม เข้ากันดีกับหอกยักษ์ที่มีรูปทรงเก่าแก่ดุดัน ตอนนี้หลินอานดูราวกับเทพแห่งการสังหารที่เตรียมจะลงสู่ทะเล
ผู้ชมชายในไลฟ์สดก็นั่งไม่ติดเช่นกัน
"เท่!"
"เท่ระเบิด!"
"โอ้โห อยู่ดี ๆ เลือดมันก็พลุ่งพล่านขึ้นมา เป็นอะไรเนี่ย!"
"ตรงนี้ควรมี BGM!"
"เทพหลิน!!!"
"......"
"ตูม!"
เสียงลงน้ำนั้นเบาบางยิ่งนัก
ร่างสีดำพุ่งตัดผิวน้ำ รวดเร็วราวตอร์ปิโดสีน้ำเงินเข้ม แฝงไว้ด้วยคมที่อันตรายถึงชีวิต หายวับไปใต้ผิวน้ำใสเย็นเฉียบ