บทที่ 2 รอดแล้ว!
“อึก!”
ท่ามกลางพายุหิมะที่คำราม เสียงกระแทกนั้นทื่อทึบ แต่สำหรับหลินอาน มันกลับราวกับเสียงสวรรค์
เขาคุ้ยเปลือกหิมะที่แตกออกอย่างบ้าคลั่ง เผยให้เห็นกระเป๋าหนังที่ปกคลุมด้วยน้ำค้างแข็ง
“มี...จริง ๆ ด้วย!”
หลินอานปลดสายรัดหนังออกด้วยมือที่สั่นเทา
วินาทีที่เปิดห่อออก ไม่มีเอฟเฟกต์แสงสีทองเจิดจรัส มีเพียงสิ่งของไม่กี่อย่างที่ดูเรียบง่ายแต่พอจะช่วยชีวิตได้
ชุดเชื้อไฟที่ชุ่มด้วยน้ำมันและหินเหล็กไฟ
“หิน” สีดำวาววับขนาดเท่ากำปั้นสามก้อน
และเนื้อตากแห้งแผ่นหนึ่งขนาดเท่าฝ่ามือ มีลายเส้นสีเงินจาง ๆ
【ได้รับ: เนื้อตากแห้ง (ระดับดาวเงิน) x1】
【ได้รับ: อุปกรณ์จุดไฟ (ทั่วไป) x1】
【ได้รับ: ถ่านหินแร่พลังงานสูง (ทั่วไป) x3】
โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย หลินอานย่อตัวลงกับพื้น ใช้ร่างกายที่ผอมบางบังลมหนาว งุ่มง่ามใช้หินเหล็กไฟจุดเชื้อไฟ
ตอนนี้ค่าความอิ่มของเขาลดเหลือศูนย์นานแล้ว และค่าชีวิตก็ลดลงทุกนาที
ถ้าคลานกลับไปที่ถ้ำหิมะ เกรงว่าคงตายกลางทางกลับก่อน
เปรี๊ยะ!
ท่ามกลางลมหนาวจัด ประกายไฟจากหินเหล็กไฟจุดติดเชื้อไฟทันที ทำให้หลินอานเบิกตากว้าง
วินาทีต่อมา
สิ่งมหัศจรรย์ยิ่งกว่าก็บังเกิดขึ้น
ไม่จำเป็นต้องอุ่นเครื่องนาน ทันทีที่ถ่านหินแร่สีดำสัมผัสเปลวไฟ ก็ลุกโชนด้วยเปลวเพลิงสีน้ำเงินเข้ม
ผ่านไปเพียงสิบวินาที
คลื่นความร้อนมหาศาลแผ่ซ่านออกจากถ่านหินแร่เป็นศูนย์กลาง ม้วนตัวไปทั่วทุกทิศอย่างทรงพลัง!
แม้แต่ลมหนาวยังดูเหมือนถอยร่นไปสามส่วน!
หลินอานสวมเสื้อกันหนาวถอยหลังไปหลายก้าว รู้สึกได้ถึงเหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ผุดขึ้นบนหน้าผาก
“ค่าความร้อนนี่...น่ากลัวเกินไปแล้ว”
เขามองเปลวไฟสีน้ำเงินเข้มบนพลั่วโลหะผสมด้วยความตกตะลึง
บนโลกสีน้ำเงิน
ถ่านหินไร้ควันทั่วไปมีค่าความร้อนประมาณ 7,000-8,000 กิโลแคลอรี การจะทำให้คนอบอุ่นจนเหงื่อออก ต้องใช้ปริมาณเท่ากับเตาไฟหนึ่งเตา
แต่ที่นี่
ใช้เพียงแค่ก้อนขนาดเท่ากำปั้นก้อนเดียว
“นี่คือทรัพยากรของโลกป่าเถื่อนหรือ?” แสงคมวาบขึ้นในนัยน์ตาหลินอาน
“ถ้าถ่านหินแร่พลังงานสูงแบบนี้สามารถอัญเชิญกลับไปต้าเซี่ยได้ ต่อให้แค่หนึ่งในร้อยเท่า ก็ยังบรรเทาวิกฤตพลังงานของหมู่บ้านเล็ก ๆ ได้!”
อุณหภูมิร่างกายกลับคืนมา ความรู้สึกฟื้นคืน ความหิวโหยก็ถาโถมเข้ามาดั่งคลื่น
หลินอานหยิบเนื้อตากแห้งแผ่นนั้นขึ้นมา
แข็ง แข็งมาก
แต่เมื่อน้ำลายซึมซาบ เนื้อตากแห้งกลับละลายในปาก กลิ่นหอมเนื้อเข้มข้นผสานกับกระแสอุ่นประหลาด ไหลลงสู่กระเพาะตามหลอดอาหาร
ไม่เหมือนโปรตีน เหมือนก้อนพลังงานความเข้มข้นสูงมากกว่า
【แจ้งเตือน: ค่าความอิ่มเพิ่มขึ้นอย่างมาก 25...35...45......】
【แจ้งเตือน: อาหารคุณภาพสูงทำให้สมรรถภาพร่างกายของคุณเพิ่มขึ้นถาวร ขีดจำกัดค่าความอิ่มเพิ่มเป็น 120】
【แจ้งเตือน: ร่างกายของคุณกำลังถูก ‘พลังเวทย์’ เยียวยา】
“ขาของฉัน...เริ่มรู้สึกแล้วเหรอ?”
“แล้วยังเพิ่มขีดจำกัดพลังกายอีก?”
หลินอานรู้สึกถึงขาทั้งสองที่ค่อย ๆ ฟื้นคืนความรู้สึก แม้แต่แผลน้ำแข็งกัดบนมือก็เริ่มสะเก็ดและสมาน
“เฮ้อ สมกับเป็นอาหารระดับดาวเงิน”
“แม้แต่บาดเจ็บที่ขายังรักษาได้ ในที่สุด...ก็รอดแล้ว”
ในโลกป่าเถื่อน
ตามคุณภาพของวัตถุดิบ อาหารที่ผู้บุกเบิกทำขึ้นมีโอกาสปรากฏระดับที่สูงขึ้น และมีความสามารถเหลือเชื่อมากขึ้น
หลินอานห่อเนื้อตากแห้งที่เหลือกลับเข้าที่ แล้วกลับไปยังถ้ำหิมะ
……
ในเวลาเดียวกัน โลกสีน้ำเงิน ต้าเซี่ย
เมือง H เขตหมู่บ้านซิ่งฝู ห้อง 302
“ตึก ตึก ตึก”
เสียงเคาะประตูหนักแน่นเร่งรีบดังขึ้น ทำลายความเงียบภายในห้อง
หลินเจี้ยนกั๋วสะดุ้งโหยง รอจนเขาเปิดประตูอย่างตัวสั่น
หน้าประตู
มีชายหนุ่มสองคนในเครื่องแบบสีเขียวเข้มยืนอยู่ ติดตรามังกรทองที่อกเสื้อ — หน่วยปฏิบัติการพิเศษแห่งต้าเซี่ย
ข้างหลังพวกเขา ยังมี ผอ.หลี่ จากสำนักงานเขต เดินตามมาด้วย กำลังถือกล่องเสบียงสองกล่องใหญ่
“ขอถามหน่อย เป็นครอบครัวของผู้บุกเบิกหลินอานหรือเปล่าครับ?”
ชายหนุ่มที่เป็นหัวหน้ายกมือทำความเคารพแบบทหารอย่างเคร่งครัด สีหน้าเคร่งขรึม
“ใช่...พวกเราครับ”
ขาหลินเจี้ยนกั๋วอ่อนเล็กน้อย เสียงสั่นเครือ “สหายครับ ลูกข้าหลินอานเขา...”
“คุณลุงหลินอย่าเข้าใจผิด! ตอนนี้สัญญาณชีพสหายหลินอานยังคงอยู่ครับ!”
ชายหนุ่มรีบพยุงหลินเจี้ยนกั๋วไว้: “พวกเรามาตามคำสั่งประเทศ เพื่อส่งเสบียงพิเศษให้ครอบครัววีรบุรุษครับ”
เขาโบกมือ สมาชิกทีมข้างหลังยกกล่องเข้ามาในห้อง
บัตรค่าไฟปึกหนึ่ง เนื้อกระป๋องอัดเม็ด ผลไม้กระป๋อง และยาปฏิชีวนะกล่องหนึ่งที่ล้ำค่า
ในฤดูหนาวที่ทั้งเมืองจำกัดการใช้ไฟฟ้า ใช้ระบบปันส่วนสิ่งของ พวกนี้มีค่าเทียบเท่าทรัพย์สมบัติ
สวีฟางมองของพวกนี้ นอกจากไม่ดีใจ กลับตกใจโบกมือปฏิเสธ:
“นี่...นี่ไม่ได้นะคะ! อันจื่อเขาได้อันดับท้าย ๆ ทั้งยังไม่ได้เอาทรัพยากรกลับมาประเทศเลย แถมยังถ่วงคนอื่น พวกเราจะเอาหน้าไปที่ไหนมารับของพวกนี้คะ?”
“คุณน้า นี่คือสิ่งที่เขาสมควรได้ครับ!” เสียงของชายหนุ่มดังขึ้นหลายส่วนทันที สีหน้าเคร่งขรึม
“ท่านผู้นำบอกไว้ คนที่กล้าสู้ตายเพื่อประเทศในยามยาก ลำพังจิตวิญญาณนี้ก็ยิ่งใหญ่แล้ว! ประเทศจะไม่ยอมให้วีรบุรุษหลั่งเลือดอยู่หน้าแนวหน้า แล้วให้ครอบครัวต้องอดหนาวหิวโหยอยู่ข้างหลังเด็ดขาด!”
“คุณน้าอาจไม่รู้ สหายหลินอานอยู่เขต【ทุนดรานิรันดร์】 เป็นไม่กี่เขตที่เอาชีวิตรอดยากที่สุดในโลกป่าเถื่อน!”
“เขาอาศัยความมุ่งมั่นอดทนไม่ย่อท้อ เป็นผู้บุกเบิกเพียงคนเดียวของต้าเซี่ยที่รอดชีวิตในเขตนั้น”
คำพูดนี้ ทำให้สามีภรรยาหลินเจี้ยนกั๋วอึ้งไป
หลายวันมานี้ พวกเขาไม่กล้าดูการถ่ายทอดสดเลย
ดังนั้นจึงรู้แค่ว่าลูกชายอันดับต่ำ แต่ไม่รู้ ว่าลูกชายอยู่ในนรกแบบไหน
ที่แท้ แค่การมีชีวิตอยู่ ก็เป็นปาฏิหาริย์แล้ว
ก่อนจากไป
ชายหนุ่มมองลึกไปยังมุมห้องที่มีเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ที่แม้จะมองไม่เห็น แต่กลับเงี่ยหูฟังตลอดเวลา
เขาดูเหมือนจะเข้าใจว่าทำไมหลินอานถึงยืนหยัดได้นานขนาดนั้น
“ลุงค่ะ น้าค่ะ ลาก่อนนะคะ”
ในทางเดิน
สมาชิกหนุ่มอดไม่ได้ที่จะหันไปมองห้อง 302 แล้วถามเสียงเบา: “ผู้กอง สหายหลินอานจะรอดคืนนี้ไหมครับ?”
ผู้กองเงียบไปครู่หนึ่ง ถอนหายใจ ดึงปีกหมวกลงต่ำ:
“ยากมาก วันที่สี่ของทุนดรานิรันดร์ ขึ้นชื่อว่า ‘วันเก็บเกี่ยวของยมทูต’”
“ไปกันเถอะ ไปบ้านต่อไป”
“เฮ้อ! อารยธรรมชั้นสูงเวรนี่!”
......
โลกป่าเถื่อน ทุนดรานิรันดร์ ถ้ำหิมะ
ระยะเวลาเผาไหม้ของถ่านหินแร่พลังงานสูงเกินกว่าที่หลินอานคาดไว้มาก เขาถือโอกาสตอนที่ยังอุ่นอยู่ ปรับปรุงขยายพื้นที่ถ้ำหิมะที่เดิมแค่พอให้คนเดียวขดตัวอยู่ได้
และพักผ่อนหนึ่งคืนในสภาพแวดล้อมที่ค่อนข้างอบอุ่น
【สวัสดีตอนเช้า ผู้บุกเบิก B31-7865】
【ยอดผู้เสียชีวิตเมื่อวาน: 889 คน】
【สาเหตุการตาย 3 อันดับแรก: การโจมตีกลางคืน (62%)、สภาพแวดล้อมธรรมชาติ (25%)、การฆ่าตัวตาย (10%)、อื่น ๆ (3%)】
ตัวเลขเย็นเยียบแถวหนึ่ง เหมือนน้ำเย็นหนึ่งอ่างสาดลงบนศีรษะหลินอาน ขจัดความง่วงงุน
เพียงแค่คืนเดียว ก็มีชีวิตเกือบเก้าร้อยชีวิตดับสูญ
ในจำนวนนี้ อาจมีชื่อที่เมื่อวานยังปรากฏแวบเดียวบนกระดานจัดอันดับรวมอยู่ด้วย
นี่แหละคือ “โลกป่าเถื่อน”!
ในเจ็ดปีที่ผ่านมาของการถ่ายทอดสดทั่วโลก ยิ่งโลกสีน้ำเงินเข้าใจโลกป่าเถื่อน ก็ยิ่งหวาดกลัว
อสูรยักษ์เจ้าเล่ห์ สภาพแวดล้อมสุดขั้วที่แปรปรวนคาดเดาไม่ได้ สิ่งลึกลับประหลาด......มนุษย์ในโลกป่าเถื่อนก็ไม่ต่างอะไรกับมดในโลกสีน้ำเงิน
สำหรับหลินอานตอนนี้ วิกฤตเอาชีวิตรอดยิ่งยังไม่คลี่คลาย
สิ่งของใช้สอยที่มีในมือน้อยมาก เนื้อตากแห้งเหลือสองในสาม ถ่านหินแร่พลังงานสูงเหลือสองก้อน
ทรัพยากรแค่นี้ ในสภาพแวดล้อมแบบนี้ ประคับประคองได้มากสุดสามวันครึ่ง
“ต้องออกไปเชิงรุกแล้ว”
หลินอานสูดลมหายใจลึก กำพลั่วในมือแน่น
ในตอนนั้น เสียงอิเล็กทรอนิกส์อันไพเราะดังขึ้นอีกครั้ง
【ติ๊ง!】
【ระบบข่าวกรองรายวันรีเฟรชแล้ว (1/1)】