ห้องถ่ายทอดสดบลูสตาร์ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงัน
ผู้ชมมองดูบาดแผลน่าสะพรึงบนหัวปลาจากภาพแคป
แล้วดูเวลา จากเมื่อครู่ลงน้ำจนถึงตอนนี้ผ่านไปแค่สองนาทีสั้นๆ
"???"
"นี่มัน…แค่ปลาตัวเดียว?"
"ไม่ใช่สิ ฉันแค่ลงไปแช่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป บะหมี่ยังไม่สุกเลย หลินเทพก็ฆ่าปลาแล้ว?"
"พวกนายดูบาดแผลสิ! แทงทะลุด้วยหอกเดียว ทั้งเร็วทั้งแม่น! นี่มันใต้น้ำนะ!"
"นี่คือคุณค่าของอุปกรณ์ระดับตำนานหรือเปล่า? ฉันเห็นเจ้าเถี่ยจู้ทิ่มปลามาทั้งเช้า แม้แต่สาหร่ายสักเส้นก็ไม่ได้!"
"อย่าพูดถึงพี่เถี่ยจู้ของฉันเลย เขาอาจจะยังไม่ได้หว่านเหยื่อดี..."
"......"
ต้าเซี่ย ศูนย์ข่าวกรองที่หนึ่ง
เหล่านักวิทยาศาสตร์เต็มห้องต่างหยุดชะงักการกระทำในมือพร้อมกัน
ทุกคนคาดไม่ถึงว่าหลินอานจะเก็บเกี่ยวได้เร็วขนาดนี้
เร็วกว่าที่ข้อมูลคาดการณ์ในแง่ดีที่สุดถึงห้านาที
อู๋จิงพยักหน้าอย่างพอใจ ราวกับไม่สะทกสะท้าน
แต่ในใจลึก ๆ กลับหวาดหวั่นอย่างยิ่ง
ถ้าหาก...
ถ้าหากคนผู้นั้นในปีนั้นมีความเร็วระดับนี้ ต่อให้ตนต้องหักขาอีกข้างก็ไล่ตามไม่ทัน!
อู๋จิงพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ:
"สังเกตการณ์ต่อไป วันนี้ตอนสื่อสารกับหลินอาน ให้ส่งโครงสร้างระบบนิเวศของจุดทรัพยากรทะเลสาบน้ำแข็งไปให้เขา"
"รับทราบ!"
......
โลกใต้น้ำ
หลินอานปรับท่วงท่า สองขาออกแรงต่อเนื่อง มุ่งดำดิ่งลงสู่ก้นทะเลสาบที่ลึกและมืดมิดยิ่งขึ้น
เขาไม่ลืมเป้าหมายแรกเริ่ม: ได้ทรัพยากรระดับหายาก ยกระดับสมรรถภาพร่างกาย
ไม่... ไม่ใช่!
ควรจะเป็นปลาเสาน้ำแข็งเงินที่เทพธิดาแห่งพายุหิมะต้องการต่างหาก!
หลินอานว่ายเร็ว ปรับเปลี่ยนท่าทีได้รวดเร็วยิ่งกว่า
ทะเลสาบลึกกว่าที่คิดไว้มาก
เมื่อความลึกเพิ่มขึ้น แสงก็ถูกความมืดกลืนกินอย่างรวดเร็ว ยี่สิบเมตร สามสิบเมตร...
ที่นี่ลึกกว่าตำแหน่งหีบสมบัติระดับตำนานครั้งก่อนอีก
แรงดันน้ำมหาศาลบีบอัดเข้ามาจากทุกทิศทาง แต่ชุดดำน้ำระดับตำนานบนตัวเขาแสดงสมรรถนะอันแข็งแกร่งออกมา
เขาไม่รู้ตัวเลยว่าศีรษะถูกปกคลุมด้วย "เยื่อบาง" สีฟ้าอ่อนใส
ผิวหนังกำลังปรับแรงตึงผิวโดยอัตโนมัติ แรงกดดันที่มากพอจะบดขยี้แก้วหูคนธรรมดาก็สลายไปอย่างไร้ร่องรอย หลินอานแทบไม่รู้สึกถึงความอึดอัด