ฟู่ถิงยวนเปิดเอกสารออก คิ้วขมวดแน่น “สืบรู้หรือยังว่าโม่ซีหนานจะไปที่ไหน?”
ผู้ช่วยตอบว่า “ตอนแรกได้รับข่าวว่าเขาจะมาถึงสนามบินช่วงบ่ายวันนี้ ผมส่งคนไปรอรับแล้วครับ ดูท่าครั้งนี้จะมีคู่แข่งไม่น้อย เราเองก็ประมาทไม่ได้”
การทำให้ธุรกิจของตระกูลฟู่เติบโตขึ้น 10 เปอร์เซ็นต์ สำหรับคนทั่วไปแล้ว นับเป็นตัวเลขมหาศาล
ไม่มีบริษัทไหนไม่อยากร่วมมือกับโม่ซีหนาน
ราวบ่ายโมงห้าสิบนาที
หญิงชราคนนั้นถูกคำพูดของจิ่นเฉาเฉาทำเอาตกใจ
แม้จะรู้ว่าตัวเองใกล้ตาย แต่ก็ไม่อยากตายวันนี้
จิ่นเฉาเฉาบอกว่าเธอจะต้องตายตอนบ่ายสอง อีกไม่นานก็จะถึงบ่ายสองแล้ว
เธอเดินห่างจากถนนที่รถวิ่ง ไม่เชื่อหรอกว่าจะยังถูกรถชนตายได้อีก!
เธอถือ นาฬิกาไว้ในมือ คอยจับเวลา
บ่ายโมงห้าสิบหกนาที บ่ายโมงห้าสิบเจ็ดนาที บ่ายโมงห้าสิบแปดนาที...
บ่ายสองตรง...
หญิงชราจ้องนาฬิกาเก่า ๆ บนข้อมือ ตอนนี้บ่ายสองโมงสามนาทีแล้ว เธอก็ยังมีชีวิตอยู่ดี!
เธอเดินจากตรอกเปลี่ยวออกไปยังถนนใหญ่ ก่อนถ่มน้ำลายลงพื้นติดกันสามครั้ง “ยัยนักต้มตุ๋น พูดจาน่ากลัวเสียใหญ่โต ไม่เห็นมีอะไรเกิดขึ้นสักหน่อย!”
หญิงชราเดินฉุนเฉียวตรงไปยังถนนที่รถวิ่ง ใช้ไม้เท้าค้ำเดินอย่างไม่สนใจรถที่แล่นผ่านไปมา
ใครจะกล้าชนเธอ?
เมื่อเจอผู้สูงอายุแบบนี้ ทุกคนต่างอดไม่ได้ที่จะหยุดรถ รอจนเธอเดินผ่านไปแล้วจึงค่อยออกรถอีกครั้ง
หญิงชราเดินวางอำนาจไปยังทางแยกถัดไป
เธอเคยชินกับการไม่ดูสัญญาณไฟ อยากข้ามตอนไหนก็ข้ามตอนนั้น
ขณะที่เพิ่งก้าวลงทางม้าลาย รถเก๋งคันหนึ่งก็พุ่งออกมาด้วยความเร็วสูง ชนหญิงชราจนกระเด็นไปไกล