เฉียวเสวี่ยฉินฟาดมือลงบนโต๊ะอย่างเดือดดาล «อี๋หว่านลูกสาวฉันไม่เต็มใจ ไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องบังคับเธอใช่ไหมล่ะ? อีกอย่าง นี่ก็เป็นเรื่องแต่งงานของพวกคุณสองคนอยู่แล้ว ตอนนี้ฉันแค่ทำให้พวกคุณสมหวังเท่านั้น»
เธอสืบมาแล้วว่าตระกูลฉินกำลังจะล้มละลาย
ลูกสาวแท้ ๆ ของเธอจะไม่มีวันแต่งเข้าตระกูลที่กำลังล้มละลายเด็ดขาด
ฉินเจิ้งหนานมองท่าทางวางอำนาจของเฉียวเสวี่ยฉิน ก่อนจะยกมุมปากขึ้นอย่างเย้ยหยัน
คงคิดว่าตระกูลฉินตกต่ำแน่แล้ว ถึงได้เลิกเสแสร้งต่อหน้าเขา
จิ่นเฉาเฉามองห้องโถงที่กำลังคึกคัก แล้วยิ้มพลางก้าวเข้าไป «ดูเหมือนฉันจะมาไม่ถูกจังหวะ รบกวนทุกคนเข้าแล้ว!»
เฉียวเสวี่ยฉินปรายตามองจิ่นเฉาเฉา สีหน้าดูแคลนยิ่งกว่าเดิม
เพื่อไม่ให้ตระกูลฉินล้มละลาย ถึงกับเชื่อเรื่องงมงาย เปลี่ยนบ้านเปลี่ยนฮวงจุ้ยกันแล้ว
จนตรอกเสียจริง ถึงได้รักษาโรคแบบคว้าอะไรก็เอามาใช้
ไม่ลองคิดดูบ้างหรือว่ามันจะได้ผลไหม?
เด็กสาวที่ยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมคนหนึ่งจะทำอะไรได้?
ฉินเจิ้งหนานลุกขึ้นจากที่นั่งประธาน แล้วทักทายอย่างนอบน้อม «คุณมาถูกจังหวะพอดี วันนี้คงมีอีกเรื่องที่ต้องรบกวนคุณ»
วันนี้จิ่นเฉาเฉาสวมชุดกี่เพ้าสีฟ้าอ่อน สวมสร้อยไข่มุกไว้รอบคอ ไข่มุกแต่ละเม็ดมีขนาดพอดี กลมอิ่มและเปล่งประกาย
ผมยาวสลวยราวน้ำตกซึ่งตัดหน้าม้าสั้นระดับกรามถูกรวบเป็นมวย ใช้ปิ่นหยกสีเขียวมรกตปักตรึงไว้ ทำให้เธอดูสูงศักดิ์สง่างาม ทั้งยังแผ่รัศมีราชินีที่ผู้คนไม่กล้าเข้าใกล้
เธอก้าวไปข้างหน้า แล้วนั่งลงบนที่นั่งประธานซึ่งฉินเจิ้งหนานเพิ่งลุกจากไปอย่างเป็นธรรมชาติ