บทที่ 22
มันไม่ใช่ทั้งผีและวิญญาณ ดูเหมือนจะเป็นจิตวิญญาณชนิดหนึ่งที่มีความคิด ซึ่งถือกำเนิดจากแรงยึดมั่นอันแข็งแกร่งบางอย่าง
ช่างเหลือเชื่อจริง ๆ
「คุณหนูจ้าว จี้ห้อยกระเป๋าของคุณสวยมาก ขอฉันดูหน่อยได้ไหมคะ」จิ่นเฉาเฉาถาม
จ้าวเยว่ซีใช้มือปกป้องจี้ห้อยอย่างหวงแหน 「ไม่ได้ค่ะ นี่เป็นของล้ำค่าที่สุดของฉัน ไม่เคยให้ใครดู」
จิ่นเฉาจ้องแสงเย็นเยียบที่วูบไหวอยู่ในจี้ ก่อนเม้มปากแล้วไม่พูดอะไรต่อ
ในเมื่อมันไม่ได้เป็นอันตราย เรื่องนี้ก็คงไม่ใช่หน้าที่ของเธอ
งานเลี้ยงเลิกรา
เซี่ยงเทียนเจ๋อยืนอยู่หน้าห้องจัดเลี้ยง มองจิ่นเฉาเฉาขึ้นรถของฟู่ถิงยวน รอยยิ้มบนใบหน้าพลันเลือนหายไปทันที
ฟู่ถิงยวนกล้าดีอย่างไรถึงไม่ไว้หน้าเขา ส่วนจิ่นเฉาเฉาคนนี้เขาสืบประวัติมาแล้ว ก็แค่สาวบ้านนอกคนหนึ่ง ไม่มีทั้งภูมิหลังและความสามารถอะไร
ฟู่ถิงยวนแต่งงานกับเธอได้ ก็เพราะถูกบีบบังคับจนไม่มีทางเลือก
ผู้หญิงแบบนี้มีสิทธิ์อะไรถึงกล้าปฏิเสธเขา?
เวลานั้นเอง ชายวัยกลางคนคนหนึ่งเดินผ่านข้างเซี่ยงเทียนเจ๋อ
เขายกมือคว้าแขนชายคนนั้นไว้ พลางยิ้มกริ่มเอ่ยว่า 「เหล่าหลิว ฉันมีเรื่องจะสั่งให้นายไปทำ」
หลิวผิงโหวเป็นคนของเซี่ยงเทียนเจ๋อ พอได้ยินว่าลูกพี่มีเรื่องสั่ง ก็รีบรับคำทันที
「สั่งมาได้เลยครับ ผมจัดการให้เรียบร้อยแน่นอน」
เซี่ยงเทียนเจ๋อโน้มตัวกระซิบข้างหูหลิวผิงโหว 「ช่วยฉัน…」
*
จิ่นเฉาเฉาเพิ่งกลับถึงตระกูลฟู่ โทรศัพท์ของฉินเจิ้งหนานก็โทรเข้ามา
