กวนจง นครฉางอัน
นับแต่ฟื้นฟูบ้านเมืองได้เมื่อปีก่อน เหล่าราษฎรและบัณฑิตจำนวนมากซึ่งเดิมหลบหนีภัยไปยังดินแดนสู่และเฟิ่งเสียง ต่างทยอยกลับสู่กวนจงในที่สุด หลังเข้าสู่ปีจงเหอที่สี่
ไม่ว่าอย่างไร อูฐที่ผอมตายก็ยังตัวใหญ่กว่าม้า นครฉางอันเคยเป็นมหานครอันดับหนึ่งของโลก แม้ยามนี้ยังคงเป็นราชธานี จึงค่อย ๆ ฟื้นคืนสภาพเดิม เพียงแต่ไม่รุ่งเรืองเฉกเช่นวันวาน
ตระกูลใหญ่หลายตระกูลที่หลบหนีภัยไปก่อนหน้านี้ต่างย้ายกลับมา โดยเฉพาะราชสำนักที่คงต้องการสร้างความมั่นคงแก่จิตใจผู้คน อีกทั้งถือเป็นการชดเชยตำแหน่งว่างที่เกิดขึ้นจากความวุ่นวายก่อนหน้า
ในปีจงเหอที่สามและสี่ มีการจัดสอบขุนนางขึ้นสองคราวติดต่อกัน คัดเลือกจิ้นซื่อได้ 45 คน ทำให้นครฉางอันคึกคักขึ้นไม่น้อย เมื่อเทียบกับความเงียบงันหลังเพิ่งยึดคืนได้เมื่อปีก่อน
เรือนที่ถูกเผาจนพังทลายได้รับการซ่อมแซมและรื้อสร้างใหม่ สาขาย่อยของตระกูลใหญ่หลายตระกูลได้รับสืบทอดจวนและที่ดินซึ่งตกทอดมา การกลับมาของโอรสสวรรค์และราชสำนักส่วนกลางนำพาครอบครัวขุนนางจำนวนมากกลับมาด้วย พร้อมกับความต้องการด้านเศรษฐกิจ จึงช่วยหล่อเลี้ยงช่างฝีมือไม่น้อย
นอกจากนี้ยังมีกองทัพรักษาพระองค์อีกหลายหมื่นนาย ซึ่งต่างมีครอบครัวและญาติพี่น้อง นครฉางอันทั้งเมืองจึงมีประชากรฟื้นคืนสู่ระดับสองถึงสามแสนคนได้อย่างยากลำบากภายในเวลาเพียงหนึ่งปี
ผืนดินสามนครหลวงยังคงเป็นดินแดนอุดมสมบูรณ์ แม้ต้องเผชิญภัยสงครามยืดเยื้อถึงสามปี หรืออาจกล่าวได้ว่าเพราะการมีอยู่ของหลี่เย่ ผู้เป็นผีเสื้อตัวน้อย ความเสียหายที่ได้รับจึงไม่ร้ายแรงเท่าในประวัติศาสตร์
หลังเหล่าขุนนางและโอรสสวรรค์แห่งฉางอันกลับสู่กวนจง ชีวิตก็เริ่มหวนคืนสู่วันวานทีละน้อย
ในยามนั้น ขุนศึกท้องถิ่นยังยุ่งอยู่กับการแบ่งผลประโยชน์และดินแดนที่หวงเฉาทิ้งไว้ ไม่มีเวลาขัดแย้งกัน ทั้งยังคร้านจะเป็นปรปักษ์กับราชสำนัก ราวกับใต้หล้าสงบสุขและหวนคืนสู่วันวาน
กระทั่งเดือนสิบสอง ปีจงเหอที่สามเป็นต้นมา นอกประตูไคหย่วนทางตะวันตกเฉียงเหนือของนครฉางอัน ม้าศึกควบเข้ามาไม่ขาดสาย
พวกมันนำข่าวอันน่าตื่นตะลึงกลับมาทีละเรื่อง