หลี่เย่ไม่ได้เรียกประชุมพันธมิตรในวันถัดจากวันที่กลับถึงฉิวฉือ
ยามทำศึก เพียงมีคำสั่งทัพคำเดียว ก็สามารถสั่งคนนับหมื่นให้มุ่งหน้าไปพร้อมกันได้ แต่การแบ่งดินแดน ชดใช้ผู้คน และแต่งตั้งกษัตริย์นั้น ไม่อาจเรียกประมุขหลายสิบคนมารวมกันแล้วถกเถียงให้ได้ข้อสรุปในชั่วขณะ
หากทำเช่นนั้นจริง การประชุมพันธมิตรก็คงกลายเป็นตลาดสด ถ้อยคำที่แต่ละแคว้นกล่าวออกมาอาจไม่ใช่สิ่งที่ต้องการจริง ๆ ในใจ เป็นเพียงการเรียกร้องราคาให้สูงลิบก่อน แล้วรอให้กองทัพถังเข้ามาไกล่เกลี่ยเท่านั้น
ดังนั้น ก่อนการประชุมพันธมิตรอย่างเป็นทางการ หลี่เจิ้น กัวเหิง และจางหวยเซินจึงใช้เวลาห้าวันเจรจากับประมุขของแต่ละแคว้นแยกกัน
ข้อเรียกร้องของอ๋องอวี้ฉือพี๋ฉี่หลัวหมอแห่งอวี้เถียนชัดเจนที่สุด
ระหว่างที่กองทัพพันธมิตรล้อมเมือง เมืองสองแห่งทางเหนือของอวี้เถียนถูกทำลาย ราษฎรหลายหมื่นคนหนีเข้าเมืองหลวง ปศุสัตว์และเสบียงเสียหายเกินคณานับ เขาไม่ได้เรียกร้องให้แบ่งดินแดนของแคว้นอื่น เพียงต้องการให้ชนเผ่าต่าง ๆ ที่เข้าร่วมการล้อมเมืองคืนผู้คนและชดใช้เสบียง วัว และแพะ
ท้ายที่สุด ชนเผ่าที่เข้าร่วมศึกตกลงชดใช้ให้อวี้เถียนเป็นเวลาสามปี ผู้คนที่ถูกกวาดต้อนไปและตรวจพบแล้วจะต้องส่งคืนทันที ส่วนผู้ที่หาไม่พบจริง ๆ ให้ชดใช้เป็นปศุสัตว์ตามจำนวนคน ขณะที่อวี้เถียนได้รับเมืองโอเอซิสสองแห่งบริเวณเชิงเทือกเขาคุนหลุนด้านเหนือ และส่วนแบ่งภาษีจากเส้นทางการค้าสายใต้
สิ่งที่อ๋องฉิวฉือให้ความสำคัญยิ่งกว่าคือบัลลังก์ของตน
หลังหวังเจี้ยนและคนอื่น ๆ สังหารคณะทูตเกาชางในฉิวฉือโต้กลับ เขาก็ล่วงเกินทั้งเกาชางและเก๋อหลัวลู่จนหมดสิ้น หากกำลังหลักของกองทัพถังกลับไปทางตะวันออก แล้วจวนตูฮู่อันซีกลายเป็นเพียงเปลือกว่างเปล่า คนแรกที่อ๋องฉิวฉือต้องหวั่นเกรงก็คือผู้ที่จะมาคิดบัญชีภายหลัง
ดังนั้น เขาจึงยินดีมอบจวนตูฮู่ (ผู้พิทักษ์)เดิม โรงพักม้า และไร่นาใกล้เคียง ทั้งยังยินดีรับภาระเสบียงส่วนหนึ่งของทหารที่ประจำการ ขอเพียงกองทัพถังระบุให้ชัดเจนว่าฉิวฉือเป็นที่ตั้งของอันซี และแต่งตั้งเขาขึ้นเป็นอ๋องอย่างเป็นทางการ ข้อเรียกร้องนี้ได้รับข้อยุติอย่างรวดเร็ว