ยามจวินสื่อเมืองเสียนหยางมาถึงเมืองหลิงโจว ก็เป็นยามสามแล้ว
ม้าล้มตายอยู่หน้าบันไดจวนอ๋อง จวินสื่อเองก็ยืนแทบไม่ไหว องครักษ์สองนายช่วยกันประคองเขาลงจากหลังม้า ทว่าเขายังคงกอดห่อหนังในอ้อมแขนไว้แน่น จนตรวจสอบป้ายปลาคู่เรียบร้อย จึงยอมส่งหนังสือทหารออกไป
ในห่อหนังมีเอกสารสามฉบับ
ฉบับหนึ่งส่งถึงจวนผู้สำเร็จราชการ ฉบับหนึ่งส่งถึงสำนักตูจ่วนยวิ่นสื่อห้าเขต ทั้งสองฉบับประทับตราอ๋องเหลียง ใต้สุดยังมีจดหมายส่วนตัวแผ่นบางอีกฉบับ บนซองไม่มีตำแหน่งขุนนาง มีเพียงอักษรห้าคำ
ถึงพี่จี้หยวน โปรดเปิดอ่าน
จางเฉิงเย่สวมเสื้อคลุมรีบมาถึง ท่านอาจารย์จิ้งก็เปิดอ่านคำสั่งทหารอยู่ในโถงหน้าแล้ว ซุนเซิง หลี่อวี๋ จ้าวอวี๋ และคนอื่น ๆ ทยอยมาถึง ทุกคนแต่งกายไม่เรียบร้อย ทว่าใต้โถงกลับไม่มีผู้ใดเอ่ยปาก
คำสั่งทหารของหลี่เย่ไม่ยาวนัก
กองทัพทั้งปวงเคลื่อนทัพมุ่งตะวันออกจากฉิน เซี่ย หลิง เหลียง และซา เสบียง รถม้า และอาวุธยุทโธปกรณ์ที่กองของจางกุยโฮ่ว จางกุยป้า เก๋อฉงโจว หยางซือโฮ่ว และหลี่หงอี้ต้องใช้ระหว่างทาง ให้หลิงโจวเป็นผู้จัดการทั้งหมด นอกจากการเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วง คลองชลประทาน และการบรรเทาทุกข์แล้ว งานเร่งด่วนที่ไม่จำเป็นในแต่ละเมืองให้ระงับทั้งหมด เสบียงในคลัง ฟาร์มหลวง และรายได้จากเกลือเหล็กของทุกแคว้น ให้จัดส่งไปกวนจงก่อน
ท้ายคำสั่งมีเพียงประโยคเดียว
“เรื่องเร่งด่วนในกองทัพ อนุญาตให้ท่านอาจารย์จิ้งกับพี่จี้หยวนตัดสินใจตามสมควร ไม่ต้องรอรายงาน”
จิ้งเซียงอ่านจบก็ส่งเอกสารให้จางเฉิงเย่
“คราวนี้ท่านอ๋องไม่เหลือทางถอยให้ตนเองแล้วจริง ๆ”
จางเฉิงเย่ไม่ตอบ เขารับจดหมายส่วนตัวแล้วเดินไปยังโถงหลังเพียงลำพัง
หมึกบนจดหมายแน่นขนัด คล้ายเขียนขึ้นอย่างเร่งรีบระหว่างเดินทัพ