หลี่เค่อยงได้ฟังดังนั้นก็หวั่นไหวขึ้นมาทันที
สองพี่น้องจูเซวียนกับจูจิ่น เดิมทีต่างก็เป็นนายทหารในกองทัพเทียนผิง
แต่ภายหลัง ทั้งสองสร้างชื่อขึ้นมาในสงครามปราบหวงเฉา ต่อมากองทัพเว่ยป๋อยกทัพลงใต้ หวังกลืนกินเทียนผิง เจี๋ยตู้สื่อเฉาฉุนสือพลีชีพในสนามรบ จูเซวียนจึงฉวยโอกาสขึ้นกุมอำนาจ กลายเป็นประมุขแห่งกองทัพเทียนผิง
ต่อมาเขายังส่งจูจิ่นผู้เป็นลูกพี่ลูกน้อง นำทัพมุ่งลงใต้ไปต้านฉินจงเฉวียนร่วมกับจูเวิน ครั้นยกทัพกลับ จูจิ่นก็ขับไล่ฉีเค่อร่างเจี๋ยตู้สื่อกองทัพไท่หนิง แล้วตั้งตนเป็นท่านเจี๋ยตู้สื่อเสียเอง
สองพี่น้องนี้ แม้ดินแดนที่ปกครองจะมิใช่หัวเมืองใหญ่ รวมกันแล้วก็มีเพียงสามถึงสี่แคว้น ทว่ากลับมีความสำคัญยิ่ง หากสามารถชักจูงมาเป็นพวกได้จริง กองทัพเหอตงในเหอหนานก็จะประหนึ่งตอกหมุดสองตัวไว้ข้างกายจูเฉวียนจง
หลี่เค่อยงตบโต๊ะพลางกล่าวทันทีว่า
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ คงต้องรบกวนพี่ไก้ให้เดินทางไปสักครา”
ไก้อวี้กับโจวเต๋อเวยและคนอื่น ๆ นั้นแตกต่างจากเหล่าคนสนิทที่ติดตามหลี่เค่อยงและบุตรมาตั้งแต่วัยเยาว์
เขากับคังจวินลี่และคนอื่น ๆ นับเป็นตระกูลใหญ่แห่งเหอตงที่เพิ่งเข้ามาสวามิภักดิ์ต่อกลุ่มอำนาจของหลี่เค่อยง หลังอีกฝ่ายเข้ายึดไท่หยวนแล้ว หากจะเปรียบเทียบ ก็คล้ายกับอำนาจของตระกูลหานแห่งหลิงโจวและตระกูลชุยแห่งชิงเหอในกลุ่มอำนาจหลี่เย่
ไก้อวี้มิได้เป็นเพียงผู้โดดเดี่ยวไร้พวกพ้อง หากยังเป็นตัวแทนผลประโยชน์ของตระกูลใหญ่แห่งเหอตงด้วย ต้องยอมรับว่า แม้ในปลายราชวงศ์ถัง ตระกูลขุนนางจะเสื่อมสลาย และผู้มีความสามารถจากตระกูลสามัญจะปรากฏขึ้นมากมาย ทว่าตระกูลขุนนางใหญ่ก็ยังคงมีความได้เปรียบอย่างยิ่งในการบ่มเพาะบุคลากร
เขาลุกจากที่นั่ง ก้มกายประสานมือกล่าวโดยไม่รอช้าว่า
“ข้าน้อยพร้อมปฏิบัติตามพระบัญชาของท่านอ๋อง!”
ทางตะวันตกของเมืองเฉาโจวไป 20 ลี้ คือที่ตั้งของจูเซวียน เจี๋ยตู้หลิวโฮ่ว (ผู้รักษาการข้าหลวงทหาร)กองทัพเทียนผิงแห่งอวิ้นโจว
เมืองเฉาโจวเป็นเขตปกครองของจูเฉวียนจง กองทัพพันธมิตรสามจูรวมกันมีทหารเกิน 50,000 นาย แน่นอนว่าย่อมไม่อาจตั้งค่ายอยู่ในเมืองทั้งหมด