จูเฉวียนจงยืนอยู่บนหอชมการณ์ มองเห็นธงใหญ่ของอ๋องไต้แห่งหลี่เค่อยงแต่ไกลก็แตกตื่นลนลาน ร้องเรียกผู้ติดตามเสียงดังไม่ขาดปาก
“เร็วเข้า สกัดทหารศัตรูไว้!”
ทว่าขณะนั้น ข้างกายจูเฉวียนจงมีเพียงทหารราบองครักษ์สองกอง ไม่อาจต้านทานกองทัพม้าเหล็กของไต้จวินที่หลั่งไหลเข้ามามากขึ้นทุกขณะได้เลย
หลี่เค่อยงถือทวนยาว นำหน้าทัพด้วยความกล้าหาญหาผู้ใดทัดเทียม สังหารศัตรูด้วยมือตนเองหลายคน โลหิตสาดเปื้อนเสื้อคลุมลายพยัคฆ์
เขาตะโกนสั่งให้ทุกคนล้อมสังหารจูเฉวียนจง
“โจรแซ่จูอยู่บนหอชมการณ์ ตามข้ามาสังหารมัน!”
ด้านหลัง หลี่ฉุนเซี่ยว หลี่ซื่อเจา และเหล่าแม่ทัพต่างเป็นห่วงความปลอดภัยของบิดาบุญธรรม จึงนำกองทหารม้าเกราะชั้นยอดติดตามขนาบข้าง บุกฝ่าแนวทัพของกองทัพเซวียนอู่ที่แตกกระจัดกระจาย ใช้ทวนม้าและดาบยาวในมือกวาดเปิดเส้นทางนองเลือดขึ้นกลางความโกลาหล
ทางด้านหลังข้างสนามรบ กองกำลังสดใหม่สองสายของจูเซวียนและจูจิ่นมาถึงพร้อมกับแปรพักตร์กะทันหัน ก่อให้เกิดปฏิกิริยาต่อเนื่องไปทั่วทั้งสนามรบ
กองทัพเซวียนอู่หลายพันนายที่ประจำอยู่แนวหลังแต่เดิมเพื่อคุมทัพและเป็นกองหนุน คือทหารของติงฮุ่ย ต่างเป็นกลุ่มแรกที่ถูกโจมตีจนพ่ายแตก
จูเซวียนและจูจิ่นมิใช่กองกำลังไร้ระเบียบ โดยเฉพาะกองทัพเยี่ยนจื่อของจูจิ่นกับกองเฮ่อกุยของจูเซวียน ล้วนเป็นกองกำลังชั้นยอด ไม่ด้อยไปกว่าทหารใกล้ชิดของจูเฉวียนจงแม้แต่น้อย
พวกเขายังได้พักผ่อนเต็มที่ก่อนเข้าปะทะ ทั้งลงมือจู่โจมโดยไม่ให้ตั้งตัว ใช้เวลาเพียงสองเค่อก็ทะลวงแนวทัพของติงฮุ่ยได้ทั้งหมด แม้แต่ติงฮุ่ยเองก็ถูกเกาทัณฑ์ยิงบาดเจ็บสาหัส ต้องให้คนสนิทพยุงขึ้นม้าแล้วหนีไปยังกองบัญชาการกลาง
ความหวาดกลัวจึงแพร่กระจายไปยังกองบัญชาการกลางอย่างรวดเร็ว ต่อให้จูเจินและตี้ซูฉงรีบนำทัพกลับมา หมายจะประคองสถานการณ์ไว้ ก็สายเกินไปแล้ว
ขณะที่กองทัพเซวียนอู่เสียขบวน กลับเปิดโอกาสอันยอดเยี่ยมให้ทหารม้าสองปีกของไต้จวิน หลี่เค่อยงนำทัพปีกตะวันออกด้วยตนเอง ส่วนหลี่ซื่อหยวนนำทัพปีกตะวันตก ต่างโอบโจมตีและบุกทะลวงแนวทหารราบของกองทัพเซวียนอู่